ยามค่ำคืนชายทุ่งดอกไม้ยิ่งงดงามตระการตา ดวงดาวบนท้องฟ้าทอประกายระยิบระยับ กลิ่นดอกไม้อบอวลอยู่รำไรทำให้บรรยากาศมีเสน่ห์ยิ่งกว่าตอนกลางวัน เมื่อหม่าจื่อเหลียนมาถึงก็ยืนตะลึงชะงักกับภาพหวงซีซวนเปลือยกายเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนขัดกับบรรยากาศดุจแดนสวรรค์ ชายหนุ่มเอนกายอย่างเกียจค้านเสื้อผ้าหลุดรุ่ยเผยให้ร่างกายที่สมส่วนแกร่งดั่งนักรบน่ารัณจวนทำให้หญิงสาวอดใจสั่นระรัวไม่ได้ เขาหรี่นัยน์ตามองมายังผู้บุกรุก มันคล้ายฉุดกระชากวิญญาณของหม่าจื่อเหลียนออกไปชั่วขณะ “ใคร!!” เสียงหวงซีซวนเอ่ยถามเสียงเข้มเปี่ยมด้วยอำนาจน่าเกรงขามไร้ความเมามาย “ข้าน้อย หม่าจื่อเหลียนขออภัยที่มารบกวนท่าน เมื่อตอนกลางวันเห็นท่านเมามายอยู่เพียงลำพัง เอ่อ…ข้าจึงแวะมาดู” หวงซีซวนร้องหึในใจรู้สึกดูแคลนอีกฝ่าย หญิงสาวหลายคนอยากใกล้ชิดเขาเหตุผลเช่นนี้ใช่ว่าจะไม่เคยเจอ เขาจะอยู่เพียงลำพังได้อย่างไรรอบกายมีองค์รักษ์เงาเต็มไปห