เกลียดแต่หึง

1011 Words

บริเวณชั้นดาดฟ้าของตึกสำนักงานที่สูงกว่าห้าสิบชั้น ถูกออกแบบมาเพื่อเป็นสวนลอยฟ้า สำหรับพนักงานของตึกและลูกค้าได้มาผ่อนคลายและดื่มกาแฟชมวิวเมือง ระหว่างพักจากงานเคร่งเครียด “กาแฟค่ะบอส” ทุกครั้งหลังเลิกประชุม พิศรุตม์จะเคร่งเครียดและวิตกกังวลหนัก เขามักจะมายืนตรงจุดนี้เพื่อผ่อนคลายอารมณ์ “ทำไมบอสชอบมายืนตรงนี้คะ” “เห็นตึกแฝดนั่นมั้ย” เขาชี้ไปที่ตึกสูงเบื้องหน้า “แสงที่รอดผ่านจากระหว่างสองตึกนั้น มันมาตกกระทบตรงนี้พอดี เป็นแสงที่ให้พลังงาน ถ้าวันไหนคุณหมดไฟก็มายืนตรงนี้ รับรองไฟลุกท่วมหัวเลย” “จริงเหรอคะบอส” เธอถามด้วยความตื่นเต้น “จริงสิ นี่เป็นความลับระหว่างเรานะ คุณห้ามบอกใครเด็ดขาด ไม่งั้น เราได้มาต่อคิวรับแสงแน่ๆ” เสียงหัวเราะของเขาและเธอดังก้องเข้ามาในความคิด... เสียงแห่งความสุขที่ค่อยๆจางหายไป เหลือเพียงเสียงถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้าในวันนี้ “เหนื่อยจัง ขอพลังงานหน่อย” เธอหลับ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD