“อีเจส มึงแม่ง” พายอาร์อยู่ในสภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก จะร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตา
“กูโดนยาอะ อย่าด่ากูเลยนะ” เจตพูดอย่างน่าสงสาร ปฏิเสธไม่ได้ว่าลึกๆ เขาเองก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะยาด้วยไหม แต่เขารู้สึกดีกับสัมผัสของเพื่อนสาวเป็นอย่างมาก
“มากกว่านี้คือเอากันแล้วนะ”
“มึงเป็นผัวให้กูเถอะนะพาย กูขอร้อง กูไม่ไหวแล้วจริงๆ”
“กูจะเป็นผัวให้มึงได้ยังไงเจต” พายอาร์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เป็นหนึ่งในไม่กี่ครั้งที่จะเรียกชื่อจริงๆ ของเพื่อนสนิท ทำเอาคนโดนเรียกนั่งหลังตรงด้วยความเกร็ง แม้จะขัดกับแท่งเนื้อที่ยังคงเปียกฉ่ำก็ตาม
“อึก.. มึงก็ยอมเอากูที มึงเป็นคนทำ มึงก็ขย่มกู แบบนี้ไม่ได้เหรอวะ อื้มมมม กูเสียวอะพาย แค่คิดว่ามึงจะขย่มกูอยู่ ก็รู้สึกเหมือนจะแตก ซี้ดดด” เจตตอบด้วยน้ำเสียงที่พยายามจะจริงจัง ทว่าก็มีความรู้สึกวูบวาบแทรกแซงจนตอบได้อย่างลำบาก
“แค่อยู่ข้างบนมึงก็ถือว่าเป็นผัวแล้วเหรอวะ” พายอาร์แท
