“Stay here.”
Mabilis na nawala sa tabi ko si Chase at nang bumalik siya ay may dala ng medicine kit. Agad na nilagyan niya ng plaster ang nasugatang daliri ko at nang matapos ay sinabing maupo na lang daw ako at siya na ang bahalang magluto ng lunch namin.
Nakaramdam ako ng hiya. Sanay akong masaktan, balewala sa akin ang sugat sa daliri ko, kumpara sa mga natamo kong injury during my training days, pero iba pala sa pakiramdam kapag ganitong simpleng bagay lang ay hindi ko magawa.
Doctor ako at independent sa lahat ng bagay, maliban sa pagluluto na talagang nahihirapan akong gawin. Madalas ay ako ang gumagamot sa sarili ko at hindi umaasa sa kahit na sino, kaya bago sa pakiramdam ko ang nakita kong treatment ni Chase sa akin.
Maingat na nilagyan niya ng plaster ang daliri ko, gayong ka
