Kabanata 7
1027 Words
Kabanata 7
Kiley’s Point of View
“I can’t wait to officially sign the partnership with you, Mr. Plonder,” nakangiting sabi ni Mr. Beaumont saka nakipagkamay sa boss kong masungit.
Kakatapos lang ng meeting namin dito sa isang mamahaling restaurant. Mabuti na lang at successful ang transaction. Mukhang ifa-finalize na ang deal ng dalawang kompanya.
“Our company can’t wait to welcome Lacosta Holdings, Mr. Beaumont. Send my regards to Chairman Lacosta,” sagot ng boss ko saka matamis na ngumiti.
Napakurap pa ako dahil baka namamalikmata lang ako, pero ngumiti nga siya.
Gosh. Ang gwapo in all fairness, ha! I mean, gwapo na siya kahit nakasimangot, pero mas gwapo kapag nakangiti!
Parang bubukaka ako nang wala sa oras nito. Pero kailangang kumalma baka masapak.
“Also, I’d like to commend your secretary for doing such a good job,” baling ni Mr. Beaumont sa akin at matamis na ngumiti. “You found a brilliant secretary, Mr. Plonder. Value her, okay?”
“O-Oh, sure,” sagot ng boss ko na halata namang hindi sincere. Napilitan lang.
May isang document kasi kanina na kailangan ang outdated version, kasi daw mas preferred ng kompanya nila Mr. Beaumont ang terms. Mabuti na lang at nakapag-save ako ng lahat ng versions ng document na ‘yon sa drive kaya naibigay rin namin agad.
Nagpaalam na si Mr. Beaumont dahil may hahabulin pa itong meeting, kaya kaming dalawa na lang ang naiwan ng masungit kong boss.
Nagsimula na siyang magligpit, habang ako naman ay nakangiting nakatingin lang sa kanya.
“What are you looking at, woman?” pagsusungit niya sa akin.
“Tell me I did a great job, sir,” sabi ko sa kanya at mas nilaparan pa ang ngiti ko.
“That was nothing special, Ms. Pearson. Trabaho mo ‘yon,” aniya at itinuloy ang pagliligpit.
“Kahit nga si Mr. Beaumont nagsabi na I did a good job,” giit ko. “Dali na, tell me I did a great job.”
“E ‘di doon ka sa kanya,” aniya pero kita mo naman na namumula ang tainga niya. Ayaw pang aminin, eh.
Tumayo ako at nakipagkamay sa kanya. “Congratulations t—“
“D-Don’t touch me!” tila nabigla niyang sabi saka binawi ang kamay. “W-Why did you do that?” aniya habang masamang nakatingin sa akin.
“Grabe naman sa touch? Nakipag-shake hands lang,” sagot ko. Ang OA naman kasi ng reaction. Akala mo naman hinawakan ko ang betlog niya.
“Let me set things straight, Ms. Pearson,” aniya at kita ko kung paano siya huminga nang malalim habang masamang nakatingin sa akin. “Never touch me. Never go near me. Got it?”
“Para naman akong na-COVID niyan, sir,” angal ko. “At isa pa, imposibleng ‘di ako lalapit sa ‘yo. Secretary mo ako.”
“Just…Just stay away from me. At isa pa, ‘di ka rin naman magtatagal,” aniya at akmang lalagpasan na sana ako pero hinawakan ko siya.
“Bakit ba parang ayaw mo sa akin, sir?” tanong ko sa kanya. Hindi na ako nakatiis pa dahil napapaisip na talaga ako.
“Alisin mo ang kamay mo, Ms. Pearson. D—“
“May nagawa ba ako sa ‘yo?” Hindi ko siya pinakinggan. “Ginagawa ko naman ang lahat para maging mabuting secretary, ah? I am performing well!”
“I said, let go!” Hinila niya ang kamay niya pero dahil hindi ako bumitaw ay nadala ako at diretsong bumangga sa kanya.
At mukhang hindi maayos ang pagkakatayo niya dahil na-out balance siya at kasabay niya akong bumagsak.
Napatili na lang ako, pero mabuti na lang at bumagsak ako sa ibabaw niya.
“F-ck!” angil niya dahil mukhang masama ang naging pagbagsak niya. Halos mangunot ang noo niya.
Habang ako naman ay halos hindi makapikit dahil titig na titig ako sa mata niyang tila pinaghalong asul at abo.
Pero napakurap ako nang maramdaman kong tila may gumagalaw-galaw sa may dibdìb ko. Kaya napayuko ako at nakita ang dalawang palad niyang sinalo nang buo ang kambal kong melon.
At mukhang napagtanto niya rin ‘yon kaya dali-dali siyang bumangon dahilan para bumangga ang ulo niya sa ulo ko.
“F*ck!”
“Aray!”
Kapwa kami napadaling habang sapo ang kanya-kanya naming ulo.
“What the f*ck is wrong with you?!” angil niya habang nanlilisik ang mga matang nakatingin sa akin.
“Ako pa talaga?” paglaban ko. “Ikaw ‘tong nanghila, tapos…tapos hinawakan mo pa ang bo*bs ko!”
“I…I didn’t—“ Hindi niya naituloy ang sinasabi niya. Namula nang husto ang mukha niya saka siya tumayo. “It was your fault, okay? Your f*cking fault! So don’t you blame me!” singhal niya sa akin.
Hindi ako nakasagot. Hindi dahil wala akong masabi pero dahil natulala ako habang nakatingin sa malaking bukol sa pantalon niya. Kusang umawang ang bibig ko dahil kitang-kita ko kung paano humulma ang napakahabang—
“Where the f*ck are you looking at?”
Hindi ako sumagot. Nakatitig lang ako roon. “G-Grabe, sir, sa ‘yo lahat ‘yan?” naibulalas ko nang wala sa oras.
Kita ko ang mas pagpula ng mukha niya saka niya dali-daling tinakpan ang sentro niya ng dalawang kamay. “D-Don’t look!”
Iniwas niya ang bakat niya saka siya tumalikod sa akin.
Habang ako naman ay napakurap-kurap na lang dahil nagulat ako sa nakita. Mukhang ‘di lang ang ulo ni sir sa taas ang nagalit, kundi pati na rin ang sa baba.
Wait.
OMG.
Ibig ba sabihin no’n tinigasan siya sa akin?
Dahil ba nahawakan niya ang twin melons ko?
Ibig sabihin ba no’n ay naaakit siya sa beauty ko?
OMG!
This is a sign—sign na ituloy ang operation akit sa apong masungit!
Akala ko talaga wala nang pag-asa; na mahihirapan na ako sa ipinapagawa sa akin ni Mr. Greg. Pero salamat sa pabakat, at nabuhayan ng pag-asa ang babaeng may pink na bilát.
Humanda ka sa akin, Artem. Mas pag-iinitin ko pa ang ulo mo, pero sisiguraduhin kong hindi ang taas, kundi ang baba!
- Writer
