Nag uusap si Ezekiel at papa malapit sa tanawin ng mga gusali. Kapwa sila may hawak na alak at masinsinang nag uusap. Naiwan kami ni Don Juanito sa mesa. Hindi pa'ko handa na makasama ulit si Ezekiel habang hindi pa kami nakakapag usap. Pero hindi ko rin kaya pang makipag usap. Hindi ko siya kayang harapin.
Nararamdaman kong may mga bagay na magbabago.
"Tiwala ako sa desisyon ng anak ko." Napasinghap ako sa sinabi ni Don. "I know him. Aaminin ko rin na hindi ko gusto ang nabalitaan ko. Hindi pa kami tuluyang nakakaahon sa malungkot na trahedya. Pero ayoko ring harangan ang gusto ng anak ko. Sana hindi na maulit."
Malamig ang boses nito at hindi ko mapalitan ang intensidad ng kanyang titig. All I could see was pain and anger. Kasalanan ko. I was too numb and irresponsible. I t
