บทที่32 "มาได้ไง"

2422 Words

กึก! แพรวาหน้าเหวอยืนอึ้งตาค้างทันทีเมื่อเดินกลับมาที่โซนเดิมก่อนหน้านี้กลับเจอความว่างเปล่าไร้นักท่องราตรีแต่กลับเจอไคโรแฟนหนุ่มที่บอกตัวเองว่ามีธุระที่บ้านและเพิ่งโทรหาเธอเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้นั่งไขว่ห้างแขนพาดขอบโซฟาหลังพิงพนักชิวๆ อยู่บนเวทีตรงหน้าเธอแทน ให้ตายเถอะ เธอทำอะไรลงไปเนี่ย ก่อนหน้านี้เพิ่งโกหกไปว่ากำลังออกกำลังกายเล่นโยคะอยู่เลย ตายแน่ๆ งานนี้เธอตายแน่ๆ "ไอ้แพร ไหนแกบอกฉันว่าเฮียกลับไปทำธุระที่บ้านไง แล้วที่นั่งหัวโด่อยู่นั่นคือใคร หุ่นเหรอวะ แกเช็กยังไงของแกเนี่ย" น้ำตาลที่ยืนอึ้งพอๆ กับแพรวาและเพอร์ลี่ก่อนหน้านี้ ขยับเข้าไปเกาะแขนของแพรวาไว้ก่อนจะกระซิบเสียงลอดไรฟันกับเพื่อนเบาๆ ซวยแน่ งานนี้ซวยกันหมดแน่นอน แล้วยิ่งสีหน้าและสายตานิ่งๆ แต่แอบเจือไปด้วยความเย้ยหยันเบาๆ ในแววตาคู่นั้นของไคโรที่กำลังจ้องแพรวาเพื่อนของเธอในตอนนี้อยู่ละก็ บอกเลยว่า ตาย! เฮ้อ~ ไม่เคยรู

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD