Alexandrea POV.
Walang isa man sa aming dalawa ang nagsalita.
Nakatayo si Sebastian sa gilid ng wall glass habang nakatanaw sa kadiliman ng gabi. Malakas pa rin ang ulan, patunay ang tubig na dumadaloy sa salamin.
Malaya kong napagmasdan ang likuran niya… ang malapad na balikat, mga brasong may tattoo, at tamang muscles na nakalitaw sa polo shirt niya. Kung pagmamasdan, mukha siyang mayaman, siguro dahil magaling siyang magdala ng damit.
Akala ko kanina ay aalis na siya.
Kaya nakapagtatakang ilang minuto na ang lumipas… naroon pa rin.
Ang magkabilang kamay niya ay nakapasok sa bulsa.
Napansin ko rin ang taas niya ay hindi pangkaraniwan. Kahit sino ang makakakita sa lalaking ito, siguradong iisipin na isa siyang male model.
Hindi lang iyon, gwapo pa siya kaya nakapagtatakang wala p
