Alexandrea POV.
Hindi ko inaasahang makikita si Sebastian sa restaurant. Sa dami ng lugar sa lungsod, bakit doon pa? At sa lahat ng pagkakataon, bakit ngayong kasama ko si Damian?
Nang una ko siyang makita ay halos awtomatikong bumilis ang t***k ng puso ko. Kahit nasa kabilang bahagi siya ng restaurant, agad ko siyang nakilala.
Imposible namang hindi, eh halos nakabisado ko na ang galaw niya at kabuuan. Masyado na rin pamilyar ang tindig niya. Ang paraan ng paglalakad niya. At ang presensyang kahit hindi nagsasalita ay agad kong mararamdaman.
Ngunit ang mas hindi ko inaasahan… hindi niya ako nilapitan. Hindi niya ako kinausap. Hindi man lang niya ako binati. Para bang isa lamang akong estrangherong nagkataong nakita niya sa loob ng restaurant.
At nakakainis na hindi ko maintindihan ku
