Tahnia's Point of View
I can see the panic in Sebastian's eyes, and it's doubled in my mother's. Sabay silang lumapit sa akin pero agad akong lumayo.
"No! Don't you dare come close to me!" sigaw ko sa kanila habang patuloy akong umiiyak. "Don't you dare!"
"Anak..."
"Ma!" sigaw ko sa kanya. Seeing her guilty face made me feel worse. Mas lalong bumigat ang pakiramdam ko. Mas lalo akong nadurog. "P-Paano mo nagawa sa akin 'to? Paano mo ako nagawang lokohin?!"
"A-Anak, hayaan mo akong magpaliwanag. Please—"
"Paliwanag?" putol ko sa sinasabi niya. I looked at her with such dismay. "Para saan pa, 'ma? Ano pang ipapaliwanag ko?"
"Let her speak, Tahnia," sabat naman ni Sebastian.
Kunot-noo akong tumingin sa kanya. "You have to rights to speak, Sebastian!" Dinuro ko siya. Puno ng pagkadisma
