Kabanata 29..
"May tao ba dito? Jeo.." wika ko ng magising ako. Walang abod na mabilis ding tumulo ang mga luha ko sa dalawang mata ko, "Jeo, nasaan ka?" ginawa 'kong tumayo sa pagkakaupo. Pakiramdam ko parang wala dito ang binata na iniwanan na lamang ako nito na nag iisa. Pinunasan ko ang luha ko gamit ang baraso ko at humiyaw ako ng maramdaman ‘kong nag-iisa ako. "Tulungan n'yo ko! Tulungan n'yo ko!" saka binayo ang pinto hanggang sa manawa ako, matapos serendura naman ng pinto ang napagtuunan ko. Pinagpipihit ko 'yon ng kamay upang mabuksan ngunit bigo akong mabuksan iyon.
"Tulungan n'yo ‘ko!" muli ‘kong hiyaw. Napatingin ako sa bintana, kaya mabilis ‘kong hinakbang ‘yon na baka wlang harang 'yon at magkasya ako, pero bigo ako dahil may harang 'yon ng malalaking bakal, sumilip na la
