Pasayaw-sayaw ako habang papasok ako ng kabahayan. Hindi mawala ang malawak na ngiti sa mga labi ko. Ang saya-saya ko ngayong araw na ito. Magiging tatay na ulit ako after two years of waiting. LOL. Parang ang haba ng panahong pinaghintay ko no? Hahaha! Matagal na rin iyon dahil panay withdrawal ang ginagawa naming method ni misis. Ayaw muna kasi niyang magkaanak ulit dahil nahirapan siya sa panganay namin.
Ang dali-dali kaya manganak. Iiri lang naman niya. Hahaha! Alam ko mahirap ang panganganak, kaya lang gusto ko ng masundan ang panganay namin dahil kawawa naman si Ziel. Wala siyang makalaro, makakulit at makatakbuhan. And speaking of takbuhan, kailangan ko palang gamutin tuhod at noo ng baby boy namin dahil malamang kinabukasan mahihirapan iyong maglalalakad. Mamamaga kasi ang mga t
