Rijhen Delavega
Eksaktong alas sais nang umaga nang buksan ko ang pinto ng apartment ko. Maaga akong aalis dahil plano ko munang dumaan sa safehouse bago dumiretso sa tahanan ng mga Mendoza.
Pero si Alex kaagad ang bumungad sa harapan ko. “Good morning!” he greeted cheerfully, full of energy.
Nangunot ang noo ko.
"Sobrang aga mo naman," ani ko sa kanya. Medyo mabigat ang pakiramdam ko ngayon, lalo na ang ulo ko dahil halos wala akong tulog buong magdamag.
"Gusto ko lang makibalita tungkol sa pag-a-apply mo ng trabaho kahapon. Kumusta? Natanggap ka ba?"
Napataas ang kilay ko. "Yan lang ang ipinunta mo dito?"
"Hindi naman. Maaga rin kasi ang pasok ko ngayon sa trabaho. At saka, gusto ko lang sabihin na hiring kami ngayon—kailangan ng isang receptionist dahil nag-resign 'yong isang emp
