บทที่ 31 บรรลัยแล้วครับ

2252 Words

บทที่ 31 บรรลัยแล้วครับ ติ้ง ติ้ง.. MaPrang : เตรียมตัวไว้นะ อีกไม่เกินชั่วโมงมาร์ชจะไปหาเธอ BaiMon : โอเค ฉันเข้ามารอในห้องนอน ตามที่พี่บอกแล้วนะ MaPrang : ดีมาก BaiMon : ตกลงพี่มาร์ชให้พี่มาดีลฉันจริงๆ ใช่มั้ย พี่อย่าแกล้งนะ MaPrang : ไม่ต้องถามมาก แค่รอทำงาน เป็นอันจบ BaiMon : เค ไม่ถามก็ได้ ใบหม่อนใส่โทรศัพท์ใว้ในกระเป๋าสะพาย ก่อนกวาดตามองไปรอบๆ ห้องนอนภายในห้องทำงานของมาร์ชอย่างอยากรู้อยากเห็น ไม่คิดว่าในที่สุดเธอก็ได้ขึ้นมาบนนี้ หลังจากที่ได้แค่มองมาหลายเดือน แม้จะสงสัยในพฤติกรรมของมะปรางว่ามาร์ชให้มาดีลงานกับเธอจริงๆ หรือเปล่า แต่ตอนนี้ใครจะไปสน ในเมื่อเธอมายืนอยู่ตรงนี้แล้ว และอีกไม่นานผู้ชายที่เธอหมายตาไว้ก็จะมาหา ได้ทั้งเงินได้ทั้งความสุขจะมัวคิดมากอยู่ทำไม มาร์ชที่นั่งคุยกับรุ่นน้องทั้งสามอย่างสนุกสนานเริ่มกระสับกระส่าย ภายในกายร้อนวูบวาบ ชายหนุ่มขมวดคิ้วไม่เข้าใจว่าท

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD