XELLONIA POV
NAKASAKAY na kaming tatlo sa sasakyan ni daddy Santi nang matapos akong asarin nila Karen nang makita nila ako, lalo tuloy akong kinakabahan.
“Kinakabahan ka pa rin ba hanggang ngayon, baby ko?”
Nakita ko ang tingin na binibigay ni daddy Vill sa akin. “Medyo na lang po, daddy Vill. Baka mamaya ay mawala na rin itong kabang nararamdaman ko,” sabi ko sa kanilang dalawa.
“Ganyan nga dapat ang gawin mo, my munchkin. Huwag kang kabahan, okay? Magiging pamilya mo rin ang mga makikita at makikilala mo mamaya. Kaya just relax,” sabi muli ni daddy Santi.
Tumango ako sa kanyang sinabi. “Okay po. I will.”
Ginagawa ko naman talaga na maging kalmado ang puso ko, pero ayaw talaga.
Sobrang kabado talaga ako.
Heto ako.
Kahit sa simpleng bagay ay kinakabahan ako.
Tumahimik ang pal
