CHAPTER 28.2
XELLONIA POV NAPADILAT muli ako ng aking mga mata, nakatingin ako sa yero naming pinagtagpi—tagpi lamang. Kanina ko pa pilit na pinipikit ang mga mata ko, pero hindi. Hindi ako makatulog. Napatagilid ako ng pagkahiga at tinignan ang pinto ng kʼwarto ko na sira rin. “Kailan kaya ako magkakaroon ng kʼwarto na maayos at maganda. Siguro kung makapag—trabaho na ako para makaalis na rin ako rito. Pagod na rin akong marinig ang mga sinasabi nila sa akin. Iyong palaging ampon, pinulot ako sa tae ng kalabaw at iba pa.” Napabuga ako nang mahina kapag naaalala ang pinagsasabi nila sa akin. “Kung pinulot ako sa tae ng kalabaw, eh ʼdi sana maitim ako at mabaho. Maganda ako at mabango pa. Hindi lang nila tanggap dahil mas maganda ako at halata talagang hindi nila ako anak. Kaya siguro inggit na ingg
Great novels start here
- Writer
