31//

2121 Words

Chapter thirty one JAO’S POV’S Lahat kami nag aabang ng balita galing sa nangyayari sa labas, lahat ng tao dito ay natatakot na at ang ibang staff ng hotel ay pumasok na dito Kasama namin si mama ngayon kausap ang head ng security namin Rinig na rinig dito ang barilan na nagmumula sa labas hindi maiwasan ng mga tao dito ang mapasigaw at magtago kapag nakakarinig ng putok ng baril “ Siguraduhin niyong ligtas dito” “ Opo kamahalan” “ Anon a bang ginagawa ng mga tauhan natin? Bakit ang tagal nilang huliin kung sino mang nanggugulo sa labas” “ Ginagawa na po ng mga tauhan ko ang lahat kamahalan” “ Bwisit talaga kung hindi lang ako nakagown baka pinatay ko na kung sino man yun” Mas magaling sa pakikipaglaban si mama yun nga lang hindi niya maaaring gawin yun dahil mahalaga syang tao a

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD