บทที่ 37 ถูกชะตา

1475 Words

"ฮึกๆๆ เจ็บๆๆ" "โอ๋ ไม่ร้องนะครับคนเก่ง เจ็บตรงไหนบอกอาซิ เดี๋ยวอาเป่าให้" "ฮึก ไม่เอา น้องวินจะให้แม่แม่เพี้ยงๆ ให้คนเดียว จุนลุงหน้าแปลกปล่อยน้องวินน้า" สองขาอวบอ้วนที่ตีผั่บๆ ยิ่งทำให้เคลวินมันเขี้ยวหนัก กระชับวงแขนแน่นรัดพุงกลมๆ ให้แน่นยิ่งขึ้น "ลุงเลยวะ อีกอย่างมันต้องแปลกหน้าไม่ใช่หน้าแปลก" "งื้ออ พี่มุ่ยช่วยน้องวินด้วย คุณลุงหน้าแปลกจะลักพาตัวลมไปขายแย้ว" เด็กน้อยจำสิ่งที่มารดาสอนได้ขึ้นใจเวลาเจอคนแปลกหน้า "หน็อย ไอ้ตัวแสบ คนอุตส่าห์ช่วย" "ฮืออ ปล่อยซี้" "เอ่อ หนูขอน้องคืนนะคะ แล้วก็ต้องขอโทษพวกคุณด้วย" "ไม่เป็นไรครับ" "น้องวินอยากหาแม่แม่" พอกลับไปอยู่ในอ้อมของผู้หญิงที่น่าจะเป็นพี่เลี้ยง เด็กน้อยก็หยุดร้องไห้ ก่อนซบแก้มย้วยๆ เปรอะน้ำตาแนบบนบ่าพี่เลี้ยงแทบจะทันที งอแงเก่ง อ้อนก็เก่ง "ค่ะ เดี๋ยวพี่มุ่ยพาไปหาแม่แม่ตอนนี้เลย น้องวินวินไม่งอแงนะคะ" "ให้ผมช่วยอุ้มไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD