บทที่ 12 เธอเป็นของฉัน 2/2

687 Words

ชายหนุ่มมือไม้สั่นเมื่อเห็นน้ำตาของผู้หญิงในดวงใจ เขาไม่คิดว่าจะทำให้เธอเสียใจขนาดเก็บความรู้สึกของตัวเองไว้ไม่ได้อีกต่อไป “พอใจหรือยัง ทำร้ายฉันพอหรือยัง” เสียงที่ถามออกมาด้วยความเครือสั่น ทำให้ชายหนุ่มรู้สึกหวั่นไหว ‘นี่เขาทำอะไรลงไป’ “เหมือนดาวผม...” แค่คำว่าขอโทษเขายังรู้สึกเอ่ยออกมาได้ยากเย็นเต็มที เขาดึงเธอเข้ามากอดไว้แน่น แต่คนตัวเล็กก็ดิ้นรนจนเขาต้องรัดเธอแทบหายใจไม่ออก “คุณเอามือสกปรกของคุณออกไปได้แล้ว ฉันไม่อยากแตะต้องตัวคุณอีก” เธอพูดทั้งน้ำตาใบหน้าหวานบิดเบี้ยวด้วยความเสียใจ ไร้ญาติขาดมิตรก็นับว่าโชคร้ายอยู่แล้ว ยิ่งคนที่เธอมอบหัวใจให้ทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ เธอก็ไม่คิดอยากอยู่บนโลกใบเดียวกับเขาอีกแล้ว “เหมือนดาว...ผม...ผมขอโทษ” คำขอโทษหลุดออกจากปากของผู้ชายที่ชื่อภีรภาคย์ เขาไม่อยากเสียเธอไป เพียงแต่เขายังจัดการอารมณ์ตัวเองยังไม่ได้ เขาขาดเธอไม่ได้ “ขอโทษเหรอ...ไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD