ตอนที่ 32 กรุงเทพก็แค่ปากซอย

1300 Words

@06.30น. @วิทยาลัย "มานี่หน่อยครับ" เรียกคนที่นั่งเล่นมือถืออยู่ตรงโซฟา ทับทิมก็รีบย้ายไปนั่งตักเขาในท่าหันข้าง ก่อนที่ผอ.หนุ่มจะจับหญิงสาวให้นั่งหันหน้าไปทางเดียวกัน มือซ้ายประคองตรงหน้าท้องกันอีกคนหล่น ส่วนมือขวาเลื่อนลิ้นชักออกแล้วหยิบอะไรบางอย่างในนั้นออกมา ทับทิมมองตามไม่วางตา ก็พบว่าเป็นกล่องของขวัญสีขาวขนาดเท่าฝ่ามือ กระทั่งเขาแกะมันออก มีกล่องกำมะหยี่สีดำอีกอันในนั้น ทับทิมใจเต้นตึกตัก เมื่อเขาค่อยๆ เปิดฝาพับออกก็พบว่ามันคือแหวน อย่าบอกนะ! อย่าบอกนะว่าผอ.ภาคย์จะขอเธอแต่งงาน! อ๊ายยยยย!!! แต่งค่ะ! ผอ.ขาาาา อีทับทิมพร้อมทำหน้าที่เมีย! รีบยื่นมือเรียวด้านซ้ายออกไปตรงหน้า รอยยิ้มกว้างแทบจะฉีกถึงหู ทว่าผอ.หนุ่มกลับขำในลำคอ ทำเอาทับทิมหันกลับไปมองหน้าเขาขวับ อย่าบอกนะว่าเขาแกล้ง ฮื่อ! รีบดึงมือกลับทันที หน้าแตกเลยเห็นไหมล่ะ ทว่าธรรศภาคย์กลับเป็นฝ่ายจับมือข้างเดิมของทับทิ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD