25 พี่บูมช่วยแม่ขวัญด้วย

1793 Words

ฟ้อด!! "อื้ม กี่โมงแล้วคะ" เช้าแล้วแต่คนตัวเล็กยังงัวเงียอยู่เลย "6โมงแล้วครับ ตื่นได้แล้วครับแฟน" ผมลูบผมคนตัวเล็กเบาๆ "ขออีก10นาทีนะคะ" ผมไม่กวนเธอปล่อยให้เธอนอนไปก่อน ผมรีบออกไปทำอาหารเช้าให้เธอ ก่อนที่จะกลับมาอาบน้ำและปลุกให้เธอตื่น "ตื่นได้แล้วครับ" เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยผมก็เข้ามาปลุกเธออีกครั้ง "อืม ตื่นแล้วค่ะ อืมหอมจังขอกอดหน่อยค่ะ" หึขี้อ้อนจัง ตอนนี้ผมให้น้องกอดแล้วก็สูดดมเอากลิ่นหอมจากตัวผมอยู่ซักพักจนเธอพอใจ "พอใจยังครับ หืม" เธอพยักหน้าหงึกๆ เราทานอาหารเช้าแล้วก็ออกมาทำงานตามปกติ "เที่ยงขึ้นไปหาพี่นะครับ เดี๋ยวสั่งข้าวรอ" ผมบอกเธอแล้วก็แยกกันไปทำงาน ฉันเดินแยกกับพี่บูมมาที่ห้องพักแพทย์ เพื่อเก็บของและไปประจำห้องตรวจ ครื้ด ครื้ด เมื่อมองดูสายเรียกเข้า ปรากฎว่าเป็นเบอร์ที่บ้าน ฉันเลยรีบกดรับ "ฮัลโหลค่ะแม่" แต่คนที่พูดกลับไม่ใช่แม่ แต่เป็นพี่บัว "คุณขวัญ คุ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD