คำสารภาพเอื้อนเอ่ยออกมา เด็กหนุ่มเงยหน้าจ้องมองสาวสวยที่ยืนแน่นิ่ง "พี่ไม่โกรธอะไรผมใช่ไหม" "จะโกรธได้ยังไงเราไม่ได้เป็นอะไรกัน" "__" ทันทีเคก็กระเด้งตัวลุกยืนตรงดิ่งไปหาแต่ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อฝ่ามือเล็กก็ฟาดเข้าตรงกำลัง เพียะ! เพียะ! เพียะ! สามครั้งแบบเน้นย้ำจนทำให้ใบหน้าสะเทือนทั้งที่เขายังไม่ทันได้พูดอะไรตอบโต้แต่ก็โดนตบไม่ยั้ง "เว้ยยย! ไหนพี่บอกไม่โกรธตบเหมือนไปเผาบ้านเผาช่องพี่เลยนะ" "ฮึก ถ้านายจะเลวแบบนี้ทำไมถึงต้องเอากับฉันซ้ำๆ ทำไมนายถึงทำแบบนี้!" "เดี๋ยว" หมับ ทันทีที่เธอจะยกฝ่ามือง้างจะฟาดลงใบหน้าอีกครั้ง เขาก็จับรั้งเอาไว้พร้อมทั้งกระชากเต็มแรงจนศีรษะกระเเทกแผงอกแกร่ง "ล้อเล่น! ไม่ได้มีอะไรกันสักหน่อยอีกอย่างผมปฏิเสธไปแล้วด้วย" ถ้าไม่พูดความจริงรับรองได้ว่าหน้าผมเบี้ยวแน่นอน แรงตบหนักกว่าทุกครั้งที่เจอ "ใจเย็นพี่ ฮ่าๆ" จากนั้นสถานการณ์แน่นิ่ง ทั้งสองคนก็นั่งโดยแ