30 เสี่ยนั่นทำอะไรเธอไหม

1537 Words

ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูดังขึ้น ผ้าแพรจึงรีบดีดตัวลุกขึ้น และขยับออกห่างเสี่ยเมธา “เข้ามา” เสียงเข้มอนุญาตคนด้านนอก แอ้ด!! “กาแฟกับน้ำผลไม้ค่ะท่าน ” สาวสวยคนเมื่อครู่เปิดประตูเข้ามา และมองหน้าเธออย่างไม่พอใจอีกครั้ง “วางไว้แล้วก็รีบออกไปซะ ” เมธาไล่เลขาตัวเองอย่างหงุดหงิด “เอ่อท่านคะไม่เป็นไรค่ะ พอดีแพรมีเรียนต่อ ยังไงแพรขอตัวเลยแล้วกันนะคะ” พอได้โอกาสผ้าแพรก็รีบชิ่ง ขืนอยู่นานเสี่ยแก่ทำมากกว่านี้แน่ คิดแล้วโคตรขยะแขยง “เดี๋ยวสิ!!เรายังไม่ได้คุยกันเลยนะ ทำไมรีบกลับ ไม่ไปทานข้าวกับเสี่ยก่อนรึไง” เสี่ยเมธาเรียกตามอย่างเสียดาย “คือช่วงบ่ายแพรมีสอบจริงๆค่ะเสี่ย เอาไว้พอมาฝึกงานแล้วเนี่ย แพรจะทานข้าวเป็นเพื่อนเสี่ยนะคะ” ผ้าแพรพูดอย่างออดอ้อน จนเลขาเมธาหน้าบึ้งอย่างเห็นได้ชัด “ห้ามโกหกเสี่ยนะ” เสี่ยแก่มองตามตาละห้อย “ไม่โกหกค่ะ แต่วันนี้แพรมีสอบจริงๆ แพรลานะคะสวัสดีค่ะ” ผ้าแพรไ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD