AMIRA
Parang mapuputol ang ugat ko sa lalamunan kakasigaw. Hindi ako makalapit, hindi ko mapigilan si Phobos sa pagwawala.
Dinaramdam ko ang sugat sa aking tuhod. Basta na lang akong itinulak ni Phobos at hindi man lang nilingon.
"Tulong! Tulungan niyo kami!" tawag ko ngunit bakit walang sumasaklolo? Kulang pa ba ang lakas na inilalabas ko? Mali, sumisigaw ba talaga ako? O bumubulong sa hangin?
Nilamon ako ng takot, hindi ako niyon nilulubayan. Sino ang lalaking nasa harap ko? Siya ba talaga si Phobos? Ang aking Phobos?
Kumalat na ang dugo sa sahig, hindi pa rin siya tumitigil sa kakasuntok sa mukha ni Joshua.
Tanging iyak lang ang nagagawa ko, sana'y may makarinig, sana'y may dumating.
"Phobos! Tama na!"
Itinaas ko ang aking kamay ngunit mabilis ko rin iyong ibinaba. Nababahala a
