SAVANNA'S POV
"HINDI kita maintindihan. Anong sinadya? Totoo naman kasi na. . . mas masarap luto ni Ismael."
Natahimik na lang bigla si Aldrich. Hindi na siya kumibo hanggang sa hinatid ko sila sa labas.
"Maraming salamat sa luto niyo," ngiting wika ko sa kanila pero nang tingnan ko si Aldrich, malayo ang iniisip nito.
Marahang tumawa si Ismael.
"Kung may problema ka, tawagan mo lang ako. Okay?" ani Ismael kaya ngiting tumango ako.
Napakabait at mabuting tao si Ismael. Hindi ko nga alam kung paano ko siyang naging close pero parang tinuturing ko na siyang kapatid.
"Salamat, Ismael," tugon kong sabi sa kaniya.
Tumingin muli ako kay Aldrich. Nang magtama ang mata namin ay agad niyang nilayo ang tingin ko. Nakita ko pang namula ang pisngi niya. Hindi ko alam kung dala lang sa gali
