" มึงเขิน " เสียงของเบสที่ดังขึ้นบนหัวทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง
" เขินเหี้ยอะไร " ฉันปฏิเสธมันไปทันที เบสแค่ไหวไหล่แล้วมองไปยังฝั่งตรงข้าม ฉันจึงมองตามไป เห็นมิวกำลังชนแก้วกับคนในกลุ่ม ส่วนเซนก็ยืนคุยกับผู้ชายที่จ้องฉันในตอนแรก แล้วจู่ๆ ทั้งสองคนก็มองมาทางฉันพร้อมกัน เอ่อ โดนจ้องพร้อมกันขนาดนี้ฉันจึงละสายตาจากพวกเขามาคุยกับเบสที่มานั่งข้างๆ แทน
" มึงยังไม่ตอบกูเลย กูเขินอะไร "
" ใจมึงมันรู้ดีพีช " เบสไม่ตอบคำถาม แค่ยกแก้วขึ้นดื่มแล้วมองมาที่ฉันนิ่งๆ ไอ้นี่มันเงียบๆ แต่เก็บรายละเอียด สำหรับฉันเพื่อนที่น่ากลัวที่สุดก็คงเป็นเบสนี่แหละ รองลงมาก็คงเป็นมิว ฉันยังเคยคิดเลยว่าถ้าสองคนนี้มาลงเอยกันฉันล่ะไม่อยากจะคิด โลกคงวิบัติน่าดู
" มึงมั่วแล้ว " ฉันตอบกลับมันไปไม่เต็มเสียงนัก จากนั้นก็หลบสายตาของเบสมามองแก้วเหล้าตัวเองแทน
" หึๆ " เกลียดเสียงหัวเราะแบบนี้ที่สุด
" อ้าว ไปนานเลยนะมึง กูนึกว่าก
