“Nilubos mo naman ang hindi ko pagtabi sa iyo. Okay na ako rito. Baka mamaya ay mag-brownout na naman at—”
“Kedric!”
“What?” pagmaang-maangan pa nito.
“Stop saying anything. Matulog ka na.”
“Okay,” anito na itinaas pa ang dalawang kamay tanda ng pagsuko. Pero sa halip na mahiga na ay muli itong tumayo para isarang mabuti ang bintana na hanggang nang mga sandaling iyon ay nakabukas pa rin.
Hindi naman mapigilan ni Tami na hindi sundan ng tingin ang bawat pagkilos ni KG. Daig pa niya ang may kasamang aparisyon sa silid niya. As if, KG is not real.
Napakurap-kurap lang siya nang huminto si KG sa paglalakad at may mapanuksong ngiti pa sa mga labi nang pagmasdan siya. Huli nito na pinagmamasdan niya ito.
“‘Wag masyadong katitig sa akin, Tami. Masama ‘yan,” biro pa nito bago muling bumali
