"Oo na, hindi ko kalilimutan 'yan," sagot ko at mabilis binuksan ang pintuan ng sasakyan.
Mahirap na. Baka biglang topakin si George at hindi ako isama. Bumili na ako ng damit at hindi pumasok sa coffee shop, kaya lugi ako kapag binawi niya ang bayad sa akin.
"Basta huwag kang kabahan doon. Kahit mga mukhang manananggal ang makakaharap natin mamaya, Avery, kaya natin sila. Aalis rin naman agad tayo doon basta nakita na ako ni lolo, dahil hindi ko rin naman gustong makipag-plastikan sa kanilang lahat."
Pinakinggan ko ang bawat sinabi ni George habang nagmamaneho siya. Hindi ko alam kung kaninong sasakyan ang dala ng kaibigan ko ngayon, pero hindi na ako nagtataka na meron siya nito, dahil alam ko namang may sinasabi sa buhay ang pamilya niya.
"Bakit hindi mo na lang sila harapin, George
