บทที่29 ป่าเถื่อน(NC20++)

1604 Words

“เอาตัวเด็กนั่นออกไปก่อน” สิ้นเสียงคำสั่งนายใหญ่มาเฟียตระกูลครูซ หนึ่งในบอดี้การ์ดพยักหน้ารับก่อนดึงตัวเด็กชายทาแม็กซ์ออกจากนายหญิงของเจ้านาย “อย่าแตะต้องทาแม็กซ์ ฉันสู้ขาดใจแน่” สัญชาตญาณของคนเป็นแม่ปกป้องลูก เพียงคนใจดำมหิตแยกลูกแยกแม่ห่างออกไป ความลับของการหลบหนีถูกเขาจับได้ ถูกวางอยู่สายตามาเฟียป่าเถื่อนทั้งหมด รอยยิ้มเยือกเย็นกระตุกเล็กน้อย “เอาตัวเด็กนั่นออกไป กล้าขัดคำสั่งของกูเหรอ” “มะ ไม่กล้าครับนายใหญ่” บอดี้การ์ดรับคำสั่งก่อนลากตัวเด็กชายทาแม็กซ์จากอ้อมแขนของอันนามาเรีย ลูกชายส่งสายตาขอความช่วยเหลือแต่ถูกพวกลูกน้องมาเฟียพากลับสู่ห้องอีกห้องหนึ่ง “ฮึก แม่ครับ ช่วยผมด้วย พ่อใจร้าย” “คุณเคลย์ตัน ปล่อย ฉันจะไปช่วยลูกของฉัน กรี๊ด” อันนามาเรียร้องขัดใจเมื่อถูกร่างแกร่งผลักไส อีกทั้งอุ้มพาดบ่าไหล่กว้างเข้าสู่ห้องเหมือนเดิม “เธอกับฉันมีเรื่องต้องคุยกัน!” เคลย์ตันรู้ทัน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD