ตอนที่ 39

1863 Words

ส่วนฟรานก็เงียบไปสักพัก เขาก็พูดออกมา "ผมขอบคุณที่คุณปกป้องยัยไอ แต่ผมคงช่วยอะไรคุณไม่ได้" ฟรานพูดออกมาก็ลุกขึ้น "เดี๋ยว คุณหมายความว่ายังไง?" วินเซนต์ถามอย่างงงๆ "จัดการเรื่องของคุณให้เรียบร้อยซะ แล้วไปขอน้องผมกับพ่อแม่ที่เชียงใหม่" ฟรานเอ่ยออกมาเสียงเรียบ "ได้ ให้ฉันไปตอนนี้เลยก็ได้" วินเซนต์เอ่ยอย่างตื่นเต้น "หึ รักษาตัวนายให้หายก่อนเถอะ เดียวจะตายก่อนได้แต่งเมีย" ฟรานเอ่ยขึ้นก็เดินออกไป "ไอจ๋า ถ้าพี่หาย พี่จะไปขอไอกับพ่อแม่นะครับ" วินเซนต์เอ่ยบอกไอลดาก็จับมือเธอแน่น "ค่ะพี่วิน พี่วินพักผ่อนเถอะนะคะ" ไอลดาบอกก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนให้เขา "ครับ พี่ขอจับมือไอไว้ได้ไหม?" วินเซนต์พูดออกมาเพราะเขากลัวว่าเธอจะหายไปอีก "ค่ะ ไอจะอยู่ข้างๆพี่วินเอง" ไอลดาบอกก็มองเขา จนเขาหลับไป จากนั้นไอลดาก็คอยเฝ้าดูแลวินเซนต์ จนผ่านไป1อาทิตย์ โชคดีที่แอล คาร่าและซันช่วยดูแลลูกๆให้เธอ ส่วนฟรานก็ขอกลับไปดูแ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD