Pagkapasok niya ng restaurant ay agad niyang nakita si Serian sa isang table na mag-isang nakaupo at naghihintay sa kaniya. Nakasuot ito ng black short sleeve polo and beige pants with belt. His short, gelled hair added to that polished look.
Nang makita siya nito ay agad na nagliwanag ang guwapong mukha at mabilis na napatayo. For a second, he looked at her as if the world had just tilted under him.
Tuluyan na itong natulala sa kaniya na para bang tanging siya na lang ang nakikita.
Hindi naman siya nagpaapekto sa mga titig at walang kangiti-ngiti na lang siyang lumapit habang bitbit pa ang kaniyang designer handbag.
“Good evening, Mr. Costanzo,” pormal na niyang pagbati nang tuluyan nang nakalapit sa table.
Saka lang ito natauhan at mabilis na kumilos para sana ipaghila siya ng upuan
