CHAPTER 17-3

701 Words

“Dahan-dahan lang baka mapaso ka,” paalala pa sa kaniya ni Thrynn na napahinto bigla sa pagmasa ng dough. “Tsk. Huwag mo na kasi akong pakialaman pa, kaya ko na 'to. Gawin mo na lang kung ano ang ginagawa mo.” Napabuntonghininga na lang si Thrynn na base sa ekspresyon ng mukha ay parang ayaw pa talaga siyang magluto, halata ang pag-alala dahil kahit abala na sa paglalagay ng toppings sa dough ng pizza ay panay pa rin ang tingin nito sa kaniya na para bang natatakot na baka mapaso nga siya. Matagumpay naman niyang napakuluan ang pasta at pinatay na ang apoy. Pero nang akmang hahanguin na niya ang caldero ay naunahan na siya ni Thrynn. Hinango na nito sa kaniya at kinuha na ang pasa mula sa loob. Kaya naman hinayaan na lang niya at nag-prepare na siya ng sunod na gagawin. Nilagay na niya

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD