Mahimbing akong natutulog nang maalimpungatan ako dahil sa malakas na tunog ng telepono. Tamad na tamad kong kinapa kung saan ko nailagay ang cellphone. I am still sleepy. Hindi ko alam kung anong oras na ako nakatulog dahil ayaw akong patulugin ng sakit ng ulo ko.
Pupungas-pungas na binuksan ko ang isang mensahe na kakapasok lang. And I just found myself smiling while reading it.
Good morning, beautiful. I won’t be in school today, ‘coz I have some errands to run outside. Please, take care of yourself for me. I miss you already.
- GLM.
His text message is too formal. Kumpleto ang mga letra sa bawat salita. Maayos ang punctuation mark. Walang emoji, though hindi kaya ‘yon ng cellphone kong antigo. Ngunit kahit na ganoon ay hindi ko pa rin mapigilan ang hindi kiligi
