“Sa kanto, pagliko mo ro’n sa kanan, doon na lang ako bababa. May mga taxi na dumadaan doon,” saad ko.
Itinuro ko pa sa kaniya kung saan siya dadaan kahit hindi pa umaandar ang sasakyan. Naninigurado lang dahil baka hindi niya alam.
“No. I will send you home,” matigas na sagot niya.
Sinulyapan ko siya para samaan sana ng tingin ngunit nawala ang lakas ng loob ko nang makitang mariin ang pagkakatitig niya sa akin. I shivered because of the way he is looking at me.
Huminga ako ng malalim. “‘Wag na makulit, Lorcan. Basta ibaba mo ako ro’n para tapos ang usapan natin.” Paano kung magkasalungat pala ang lugar ng mga tirahan namin, e ‘di nahirapan pa siya?
He chuckled. “I am not stubborn, baby. Ikaw lang naman ang makulit sa atin.” Kita ko sa peripheral view k
