ตอนที่ 42 กลับบ้าน

1525 Words

เขาเดินเข้ามาพร้อมทำสายตายั่วจนแป้งแทบจะละลาย “อย่ามาทำสายตาแบบนี้นะคะ คุณไม่กลัวหมอวิจะบ่นเอาเหรอคะ” “ผมถามหมอวิแล้ว ถ้าหากว่าไม่ได้ทำรุนแรงมากเกินไปหรือหักโหมมากเกินไป อยู่ในอุณหภูมิที่ไม่ได้ทำให้คุณทนไม่ไหว ทุกอย่างอยู่ในขอบเขตที่ทำได้” “รู้สึกว่าคุณจะเตรียมพร้อมเรื่องนี้มาดีนะคะ” “แป้ง แม้ว่าผมจะต้องการคุณมากกว่าปกติ แต่ความปลอดภัยของคุณสำหรับผมแล้วคือสิ่งที่สำคัญที่สุด ผมไม่มีทางยอมให้เรื่องอย่างนี้เกิดขึ้นอีกเป็นครั้งที่สอง” แป้งมองหน้าเขาพร้อมกับส่งยิ้มไปให้ ตลอดเวลาที่เธอป่วย เธอสังเกตเห็นว่าเขาซูบผอมลงไปอย่างเห็นได้ชัด ขอบตาคล้ำๆนั่นก็เป็นหลักฐานที่ชัดเจนของความทุ่มเทของเขา ทั้งทำงานและแบ่งเวลามาดูแลเธอ ไหนจะต้องวิ่งรอบประเทศและจัดการกับตัวปัญหาอย่างเจนอีก “ถ้าบอสเตรียมการป้องกัน สอบถามมาหมดแล้ว ก็…” เตชินท์ยิ้มและเดินมาโอบเอวเซ็กซี่ของเธอเอาไว้ จมูกเขาก้มลงไปถูกที่จมูกขอ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD