บทที่37 โหยหาสุดหัวใจ(NC20+)

1682 Words

เสียงปืนดังมาจากด้านนอกพร้อมกับคำพูดของใครบางคนที่คนผิดหวาดกลัวมากที่สุด “เจ้าหน้าที่ตำรวจ พวกเราล้อมที่นี่เอาไว้หมดแล้ว ยอมมอบตัวซะดีๆ นายใหญ่ค้าอาวุธตัวจริง” “นี่มึงเรียกพวกตำรวจมาจับกูอย่างนั้นเหรอ มึงจับกูไม่ได้หรอกไอ้มาริค ไหนล่ะหลักฐาน” วินเซนต์มั่นใจว่ามาริคไม่มีทางรู้เส้นทางการขนส่งสินค้าอาวุธสงครามเถื่อนแน่นอนเพราะคนสนิทของเขาไว้วางใจได้ทุกคน แต่... “มึงไม่รู้เหรอว่ากูดักทางพวกมึงเอาไว้หมดแล้ว ป่านนี้ของกลางทั้งหมดคงอยู่ในมือพวกตำรวจ ทีนี้มึงก็ไปแก้ตัวที่ชั้นศาลก็แล้วกันว่ามึงทั้งขายอาวุธเถื่อน ทั้งจับพวกผู้หญิงเอาไปขายที่ต่างประเทศ ไม่ว่ามึงคิดวางแผนจะทำอะไร กูรู้หมด” “มึงรู้ได้ยังไงไอ้ริค” วินเซนต์สงสัยในตัวศัตรูที่รู้ทันแผนการของตนไปซะทุกเรื่อง “ไม่เห็นจะยาก มึงไม่รู้ตัวเองว่าคนสนิทของมึงมีหนอนบ่อนไส้แทรกซึมอยู่ในนั้น เข้ามาได้แล้ว” มาริคยกยิ้มย่ามใจราวกับเป็นผู้ชนะใ

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD