PAGGISING ni Kira kinaumagahan ay labis na sakit ng ulo ang bumungad sa kaniya. Napaungol siya sa sakit at napahawak sa kaniyang ulo.
“Ugh…” mahina niyang daing, pikit pa rin ang mga mata.
Ilang segundo siyang nanatiling ganoon bago niya maramdaman ang lamig ng hangin sa silid at ang katahimikan na tila masyadong mabigat para sa umaga.
Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata.
Sandaling nanlabo ang paningin niya.
At bago pa siya tuluyang makapag-focus, may gumalaw sa gilid ng kama.
“You’re up,” mahinang boses ni Lissandro.
Napalingon si Kira, medyo nagulat pa nang makita ito na nakatayo roon, kalmado, maayos ang suot, parang kanina pa gising.
“Ang sakit ng ulo ko…” reklamo niya, bahagyang napapikit muli.
Hindi sumagot agad si Lissandro. Sa halip, lumapit ito sa gilid ng kama at um
