LAURA POV
NAKITA ko na rin ang village kung saan nakatira sila Ninong Garvin. “We are here, Ninong Garvin,” sabi ko sa kanya habang hawak ko pa rin ang kanyang tarugo, pinipiga—piga.
“f*****g yes, baby inaanak. Kanina ko pa hinihintay na makauwi tayo. f**k, inabot kasi tayo ng traffic sa daan!” murang sabi niya at bakas sa mukha niya ang inis.
“Donʼt be mad, Ninong Garvin. Paliligayahin talaga kita today kaya huwag ka ng mainis, okay?” Tinapik ko ang kanyang pisngi ko, kaya ngumiti na rin siya sa akin.
“Hindi na ako magagalit, baby inaanak. But, promise me, paliligayahin mo talaga ako, ha?”
“Oo naman, Ninong Garvin. Kailan pa ako hindi tumupad sa pangako, ha? Wala naman, ʼdi ba?” sabi ko sa kanya at hinalikan siya sa kanyang labi muli.
Mag—ha—hapon nang makabalik kami sa bahay nila
