ROSY POV
BUONG araw ay nakakulong ako sa loob ng kʼwarto ko. Kinain ko ang lahat ng pagkaing nabili ko sa convenience store, wala na akong pagkain for dinner except sa snacks, iyon na lang ang mayroʼn ako.
“Rosy? We are here now. Pʼwede bang lumabas ka? May ibibigay ako sa iyo.”
Narinig ko ang boses ni kuya Richard, nandito na siya. Napatingin ako sa wall clock, ang aga niyang nakauwi.
“Rosy, please, open this door. Nag—aalala na ako para sa iyo. May dala akong food for your dinner. Kaya lumabas ka na dʼyan at heto ang kainin mo at hindi iyong nasa convenience store na pagkain.”
Nasa tapat pa rin siya ng kʼwarto ko kaya wala na akong nagawa kung ʼdi tumayo, lumakad papunta sa pinto at binuksan iyon. Nakita ko ang gulat at pagngiti niya nang makita niya ako.
“Finally, lumabas ka na
