“พอเถอะ... หวานไม่ไหวแล้ว” เสียงร้องอุทธรณ์น่าเวทนา ทว่าคาร์สันไม่ฟัง “ผู้หญิงร่านสวาทอย่างเธอต้องเจอหนักกว่านี้” สองมือกระชากรั้งต้นขาของหล่อนเข้ามากระชับชิดกับลำตัวของเขาแล้วกระเด้ารัวไม่หยุด บลั่บๆ ๆ... เพียะ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เขาใช้ฝ่ามือฟาดรัวลงบนต้นขาของหล่อนอย่างไม่ปราณีจนเป็นรอยแดง ขณะมืออีกข้างก็เอื้อมขึ้นมาบีบขยำสองเต้าสลับไปมาจนหนั่นเนื้อเต้านมอวบขาวปูดปลิ้นออกมาจากซอกนิ้วของเขา “อูย... หวานเสียว... ฮึก... ฮื่อ” น้ำหวานหายใจติดๆ ขัดๆ หารู้ไม่สาเหตุที่ทำให้คาร์สันรุนแรงและระบายอารณ์ออกมาอย่างดิบเถื่อนนั้นเป็นเพราะว่าผู้ชายคนนี้กำลังรู้สึกสับสนใจ คาร์สันเพิ่งรู้ว่าความรู้สึกที่เรียกว่า ‘ทั้งรักและทั้งเกลียด’ ใครสักคนนั้นเป็นเช่นนี้เองหรอกหรือ? “อ๊อย... หวานจุก... หวานแน่นไปหมดแล้ว” น้ำหวานเองก็รู้สึกแปลกใจที่คาร์สันทำกับหล่อนรุนแรงเหลือเกิน เมื่อก่อนเขาทำแรงก็จริง แต่ก็ไม