“ครับลุง ผมจะรีบไป” รามันรีบกระโดดลงจากเตียง พร้อมกับก้าวเท้าอย่างเร่งรีบ หวังจะออกไปไร่ แต่ทว่าก็มีเสียงงัวเงียเอ่ยเรียกเสียก่อน “จะไปไหนคะ แล้วใครโทรมา” ช้องนางขยี้ตาสองสามทีเพราะความง่วง ไม่นานดวงตาคมสวยก็เบิกกว้างเมื่อได้ยินสิ่งที่ชายหนุ่มบอกออกมา “ไฟไหม้ไร่ส้ม ฉันจะออกไปดู นอนต่อเถอะ ” น้ำเสียงร้อนรนเป็นกังวล ใบหน้าขรึมเครียด พลันหันตัวกลับหวังจะเดินต่อไป ตอนนี้เขาอยากจะไปที่ไร่เต็มทนแล้ว ไม่รู้ว่ามันจะได้รับความเสียหายไปมากน้อยแค่ไหน พลางกำมือแน่น หงุดหงิดใจที่เกิดเรื่องร้ายพร้อมๆ กันแบบนี้ ทำให้แรงกายแรงใจถดถอยลดหายไปแทบหมด “นางไปด้วย นางจะไปช่วย” ช้องนางรีบกระโดดลงจากเตียง คว้าชุดมาผลัดเปลี่ยน ฝ่ายชายหนุ่มก็อยากจะร้องห้ามแต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว เมื่อทั้งคู่มาถึงก็แทบช็อก เพราะไร่ส้มถูกเผาวอดเสียหายไปมากกว่าสิบไร่ รามันถึงกับเข่าอ่อน แต่ก็ยังคงรั้งสติไว้ได้ พลันรีบเอ