ตอนที่ 32 เราเป็นอะไรกัน?

1956 คำ

ร่างสูงเดินไปหาร่างบางที่กำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา เขานั่งยองๆ มองใบหน้าสวยที่หลับตาพริ้ม ใช้มือเกลี่ยปอยผมที่เกะกะหน้าเธอ กว่าที่เขาจะขจัดความขุ่นเคืองที่เธอขัดใจออกไปได้ก็ทำเอาไม่เป็นอันทำงานไปพักใหญ่ เขาคงเรียกร้องเหมือนเด็กเอาแต่ใจมากเกินไป ก็เขาไม่เคยสัมผัสความหอมหวานรัญจวนใจจากกายสาวมาก่อน พอได้ลิ้มลองก็เกิดติดใจ หลงใหลจนถอนตัวไม่ขึ้น ยิ่งเป็นผู้หญิงตรงหน้า ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขาเปิดใจรัก ใบหน้าสวยรูปไข่ที่กระจ่างใสเนียนละเอียดจนมองไม่เห็นรูขุมขน ยามตื่นดวงตาของเธอสดใสเป็นประกาย แพขนตายาวงอนงามบนเปลือกตาดกหนาชนิดที่ไม่ต้องเสียเวลาดัดขนตาให้วุ่นวาย คิ้วสวยได้รูป จมูกโด่งเชิดรั้น ริมฝีปากอวบอิ่มอมชมพู ที่ยิ้มทีไรหัวใจแกร่งเป็นต้องอ่อนยวบ เมื่อก่อนเขาเก็บซ่อนความรู้สึกตัวเองไว้ไม่ให้ใครรับรู้ แต่มาวันนี้ วันที่เขาเปิดใจยอมรับว่ารักเธอ ทำให้ไม่ว่าจะมองเธอมุมไหนเขาก็รู้สึกหลงใหลไปเสียหมด

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม