ตอนที่ 37 บุคคลปริศนา

1797 คำ

ช่วงสายของวันถัดมา "เฮีย ขอกอดหน่อย" ฉันเอ่ยอ้อนเฮียเคลวินทันทีที่ตื่นขึ้นมา ฉันไม่รู้ว่าเฮียตื่นก่อนฉันมานานแค่ไหนแล้ว แต่เฮียไม่ได้ปลุกฉันเพราะคงอยากให้ฉันนอนพักผ่อนต่อ ซึ่งโชคดีที่ตอนนี้ยังไม่สายมาก…เลยยังพอมีเวลาให้ฉันได้อาบน้ำแต่งตัวสวย ๆ ลงไปทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารของรีสอร์ตหรูเห็นวิวทะเล ฉันมาเที่ยวทะเลที่ภาคใต้ น้ำทะเลสีใส ท้องฟ้าก็สวย แต่ฉันยังไม่ได้แตะน้ำทะเลเลยสักหยด คือฉันเป็นพวกไม่ชอบออกแดดให้ผิวคล้ำเสีย ไม่ชอบเล่นน้ำทะเลเพราะรู้สึกว่ามันแสบผิว ฉันเป็นพวกชอบเน้นชมวิวธรรมชาติ สูดอากาศบริสุทธิ์อะไรแบบนี้มากกว่า "ตื่นแล้วเหรอ" เฮียเคลวินที่กำลังใช้ผ้าเช็ดตัวผืนเล็กเช็ดผมตัวเองอยู่หันมาพูดกับฉันขึ้น ขณะที่มืออีกข้างก็ถือเอกสารบางอย่างไว้อยู่…เฮียคงตื่นแต่เช้าเพราะต้องมาทำงานสินะ "ตื่นแล้วค่ะ มาอุ้มเดียร์หน่อย อยากไปห้องน้ำ" ฉันเอ่ยต่ออย่างอ้อน ๆ พลางอ้าแขนกว้าง ๆ รอคนตัวสูงเด

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม