บทที่ 7 ขอร้อง 2

660 คำ

“ทีนี้ก็มาเข้าเรื่องของเราบ้าง” มธุมาสมีสีหน้าลิกลั่ก ร่างกายตึงเครียด คอแข็งจนลำคอตีบตันทันทีที่ใบหน้าเจ้าชู้กรุ้มกริ่มและน้ำเสียงเจ้าเล่ห์มีเลศนัยของคนพูดค่อยๆ ยื่นหน้าโน้มตัวเข้ามาใกล้ จนได้กลิ่นลมหายใจสะอาดสดชื่นโชยมา เธอหลุบตามองต่ำ ไม่ยอมมองหน้าให้เขารู้ว่ากำลังหวาดกลัว ก็เมื่อกี้ทำเป็นใจกล้าสวมบทสาวนั่งดริงก์ก๋ากั่น ตอนนี้ก็เลยได้แต่เล่นไปตามบทต่อไป ทั้งที่สองขาสั่นพับๆ แต่ให้ตายเถอะ! ไอ้กระดุมสามเม็ดที่เขาปลดออกจนเผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าเซ็กซี่และมัดกล้ามได้รูปสวย กลับทำให้สติสตางค์ของเธอยิ่งกระเจิดกระเจิงอย่างไรก็ไม่รู้ หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอ ค่อยๆ ยกสองมือดันตัวเขาออกอย่างสุภาพ พลางเอ่ยออกไปอย่างเบาหวิวว่า “คะ...คุณคงไม่คิดจะทำอะไรฉันจริงๆ ใช่มั้ยคะ” คชาหัวเราะร่วน สายตาโลมเล้าวนเวียนอยู่แถวริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ ก่อนจะมองไล้ต่ำลงมายังเนินอกอย่างอ้อยอิ่ง “อะไรทำให้คุณคิดว่าผ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม