Only fans ที่แปลว่าแฟน

บทนำ ครืด! ครืด! ครืด! เพียงแค่เปิดเข้าไปในแอปพิเคชันหนึ่งซึ่งชื่อว่า X เสียงการแจ้งเตือนดังระรัวราวกับเขื่อนแตก แอคเคาท์มากหน้าหลายตาต่างรีโพสต์และเมนชั่นเกี่ยวกับรูปภาพที่หญิงสาวอัปเดตหน้าไทม์ไลน์ ริมฝีปากอวบอิ่มระบายยิ้มพึงพอใจกับสิ่งที่ได้เห็น ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเธอก็ยังเป็นที่นิยมของเหล่าแฟนคลับที่ชอบเสพผลงานแบบนี้เสมอ อ๊ะอาย อัญรียา เก็บโทรศัพท์เมื่อเห็นผลตอบรับที่พึงพอใจ ส่องดูตัวเองในกระจกอีกครั้งแล้วเดินออกจากห้องที่พักอาศัยตรงไปยังมหาวิทยาลัยที่กำลังศึกษาในขณะนี้ ใช้เวลาไม่นานก็เดินทางมาถึงคณะที่ศึกษาอยู่ นิ้วจับดันแว่นตาให้เข้าที่พร้อมระบายยิ้มส่งให้เพื่อนเมื่อมาถึงโต๊ะนั่งประจำแล้ว “ไม่อยากเชื่อว่าเดี๋ยวนี้วาจะมาก่อนเรา” “นั่นสิ ทำไมช่วงนี้แกมาสาย” วาวาเพื่อนสนิทของอ๊ะอายถามพลางหรี่ตามองจับผิดเพื่อนตัวเอง “หรือว่าแอบมีคนคุยแล้วไม่บอกเพื่อน” “มีที่ไหนล่ะ ไม่มีสักหน่อย” “ไม่มีแล้วทำไมช่วงนี้ถึงมาสายบ่อย ๆ มันเหมือนแกไม่ค่อยได้นอนแล้วตื่นสาย” คนเป็นเพื่อนสนิทยังคงหรี่ตามองเพื่อนเหมือนเดิม ด้วยความที่คบกันเป็นเพื่อนมาตั้งแต่เรียนปีหนึ่ง รู้เช่นเห็นชาติกันหมดแล้วจึงทำให้วาวารู้สึกว่าช่วงนี้เพื่อนตัวเองค่อนข้างหายตัวบ่อย มาเรียนสายขึ้น ติดโทรศัพท์มากกว่าเดิมทั้ง ๆ ที่ไม่เคยเป็น หากไม่ใช่มีคนคุยแล้วจะเป็นเรื่องใดได้ มีแค่เรื่องเดียวนี่แหละที่ทำให้วาวามั่นใจว่ามันเป็นอย่างนั้นแน่ ๆ “มีที่ไหนล่ะคนคุย ช่วงนี้อายติดซีรีส์ต่างหาก” อ๊ะอายโกหกเพื่อนตัวเองเหมือนเคย ซีรงซีส์อะไรเธอไม่เคยดูหรอก แต่ที่ต้องพูดอย่างนั้นเพราะมันเป็นคำโกหกเดียวที่ฟังขึ้นเท่านั้นเอง อาจเป็นเพราะเรื่องที่อ๊ะอายทำมันไม่ใช่เรื่องที่ถูกยอมรับในสังคมไทย มันเป็นความชอบที่เธอชอบเสพจึงลองทำบ้าง นั่นคือการเปิดช่องทำ Only fans เป็นของตัวเอง แต่ไม่ได้ทำคลิปเกี่ยวกับการมี Sex กับผู้ชายหรือกับตัวเองแต่อย่างใด ส่วนมากเรื่องราวที่อัปโหลดลงจะเป็นรูปภาพวาบหวิวซะมากกว่า วาบหวิวชนิดที่ว่าแทบเปลือยกายถ่ายรูปลงอยู่แล้ว แต่ก็ยังปิดจุดสำคัญอย่างเช่นยอดถันหรือส่วนลับด้านล่าง เปิดเปลือยเฉพาะเนื้อตัวขาวผ่องมาพร้อมกับความอวบอิ่มของเต้านมและหุ่นสุดเอ็กซ์ เท่านี้ก็เพียงพอแล้วที่มันสามารถเรียกผู้คนโดยเฉพาะผู้ชายให้เข้ามาดู ต่างชื่นชมและสนับสนุนช่อง Only fans ของเธออย่างล้นหลาม เพราะแบบนี้อ๊ะอายถึงเก็บเรื่องที่ตัวเองกำลังทำไว้เป็นความลับ ไม่อยากเปิดเผยตัวตนให้ใครรู้ว่าเธอคือเจ้าของแอคเคาท์ดังกล่าว แม้แต่เพื่อนสนิทอย่างวาวาที่รู้ทุกเรื่องก็ถูกยกเว้นในเรื่องนี้ ปล่อยให้มันเป็นความลับและตายไปกับเธอ “ไอ้ไนท์มาละ ทำหน้ามาอย่างกับตูด” เสียงหนึ่งดึงสติของอ๊ะอายกลับมา ดวงตากลมโตอยู่ในแว่นตาสีใสเหลือบมองไปยังผู้ชายหน้านิ่งที่เดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่ดีนัก แต่เขาไม่แม้แต่จะมองมาทางเธอเลยสักนิด มองผ่านเลยไปยังเพื่อนของตัวเองพร้อมประทับฝ่ามือใส่หัวของเพื่อนเต็มแรง “เชี่ยไรวะ! แดกรังแตนมาแต่เช้าเลยนะมึง” บอยลูบหัวตัวเองป้อย ๆ ก่อนจะพูดต่อ “ไอ้ไนท์มึงมาก็ดี กูมีอะไรจะแนะนำ” “…” “นี่เลยเพื่อน น้อง AV03 เพิ่งมาใหม่หุ่นแม่งแซ่บฉิบหาย มึงสนใจลองแก้เหงาแบบนี้ไหม” ไม่ว่าแค่ปากเปล่า บอยยื่นโทรศัพท์ไปให้ไนท์ดูท่ามกลางสายตาอยากรู้อยากเห็นของเพื่อนในกลุ่มเช่นกัน “งั้น ๆ” ไนท์ตอบพลางทิ้งตัวนั่งลงข้างศิวะเพื่อนในกลุ่มอีกคน “แล้วมึงก็เลิกส่งน้องลิ้นจี่น้อยหน่าเข้ามาในแชทกูได้แล้ว ก่อนที่กูจะบล็อกมึงไอ้เวร” “เพราะมึงตายด้านแบบนี้ไงเลยไม่มีเมียสักที กูอุตส่าห์หาน้อง ๆ แก้เหงาให้เสือกไม่เอา” “ก็มันไม่ได้สำส่อนเหมือนมึง” ศิวะพูดขึ้นบ้าง “แหม อย่างกับมึงไม่สำส่อนเนอะไอ้ศิ” “พวกนี้นับวันยิ่งน่ากลัว” วาวาพูดเสียงเบาหลังจากที่ฟังเพื่อนในคณะพูดได้สักพัก สีหน้าสื่อออกมาว่าเอือมระอาพอสมควร “ไม่รู้ว่าจะเรียนจบก่อนหรือจะเป็นโรคก่อน” “บ้าเหรอวา เดี๋ยวนี้เขาป้องกันกันแล้ว” อ๊ะอายตอบกลับ “พวกนี้คงไม่กล้าปล่อยให้ตัวเองเป็นโรคตายหรอก” “ขอให้เป็นแบบนั้นเถอะ” อ๊ะอายไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เพียงแค่ยิ้มนิด ๆ แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดดูข่าวสารต่าง ๆ แต่ในสมองยังวนเวียนกับคำพูดของเพื่อนร่วมคณะเมื่อครู่นี้ เพราะน้อง AV03 คือเธอนั่นเอง! ใครจะรู้ว่าเพื่อนร่วมคณะจะเข้ามาเสพผลงานของเธอเช่นกัน ไม่อยากคิดเลยว่านอกจากเสพผลงานแล้วพวกนั้นได้ทำอย่างอื่นด้วยหรือเปล่า คงตลกน่าดูที่เพื่อนร่วมคณะที่เห็นหน้าคร่าตากันทุกวันจะช่วยตัวเองเพราะดูแค่รูปถ่ายวาบหวิวของเธอ และเธอที่ว่าก็คือยัยเชยของคณะ… “ก่อนมึงจะพูดว่าน้องเขาไม่สวยช่วยดูให้ชัด ๆ หน่อยเถอะ” บอยยังคงดึงดันเปิดรูปน้อง AV03 ให้ไนท์ดู ด้วยความที่รำคาญเพื่อนเต็มทีบวกกับกลัวว่าหากไม่ดูตอนนี้บอยจะส่งรูปเข้าไปกวนในแชทจึงเหลือบตามอง พิจารณาดูรูปร่างของผู้หญิงคนดังกล่าวที่มีหน้ากากสีดำปิดหน้าไว้ ก่อนจะตอบกลับแบบไร้อารมณ์ตามเคย “งั้น ๆ” “แม่งตายด้านปะวะ” บอยเกาหัวแกรก ๆ พลางเหลือบมองสองสาวที่นั่งโต๊ะข้างกัน “กูไม่ถามมึงก็ได้ไอ้ไนท์ กูถามวาวากับอ๊ะอายก็ได้” พูดจบบอยก็กระโดดมานั่งกับสองสาวที่ตอนนี้แสดงสีหน้าต่างกัน อ๊ะอายยิ้มน้อย ๆ ตามประสาคนไม่คิดอะไรกับใคร ส่วนวาวากลอกตามองบนแล้วตอนนี้ “สาว ๆ ช่วยบอกไอ้ไนท์ทีว่าน้องคนนี้หุ่นน่าฟัดมาก” เหมือนเดิมที่ต้องยื่นรูปให้สองสาวดู ซึ่งพวกเธอก็ดูอย่างว่าง่าย “เป็นไง สวยปะ” “ก็สวยนะ” วาวาเป็นคนตอบคนแรก “เราก็ว่าสวย หุ่นเป๊ะมาก” อ๊ะอายตอบต่อพร้อมดันแว่นตาเข้าหน้า เป็นจังหวะที่ไนท์เหลือบตามองมายังทางเธอพอดี “ใครบอกงั้น ๆ สงสัยตาไม่ดี” ปากยิ้ม หน้ายิ้ม ตายิ้ม แต่คำพูดเชือดเฉือนไม่น้อย แน่นอนว่ามันทำให้บอยกับศิวะหัวเราะชอบใจที่ได้ยินอย่างนั้น ต่างจากไนท์ที่ตอนนี้เริ่มกลอกตามองบนไปมา ใครจะรู้ว่าหน้าซื่อ ๆ จะปากจัดขนาดนี้ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเมื่อครู่ยัยติ๋มนี่หลอกด่าเขา! เหตุการณ์เมื่อเช้าจบลงในแบบที่ไนท์ไม่ได้ต่อปากต่อคำกลับ ต่างฝ่ายต่างแยกย้ายเข้าเรียนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น อ๊ะอายที่หลอกด่าเพื่อนร่วมคณะของตัวเองยังคงแสดงหน้าซื่อตาใสเหมือนเคย “อ๊ะ!” ตุ๊บ!!!!!! อ๊ะอายร้องเสียงหลงพร้อมร่างถูกชนโดยใครคนหนึ่งอย่างแรงเป็นเหตุทำให้ร่างเซพร้อมแว่นตาที่ใส่หลุดออกจากหน้ากระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง ซ้ำร้ายไปกว่านั้นคือคนที่ทำหัวเราะชอบใจราวกับตั้งใจเดินชน แถมยังไม่ช่วยหยิบแว่นส่งคืนให้เธอ ปล่อยให้คนสายตาไม่ดีหรี่ตามองหาแว่นของตนด้วยความเลือนราง “ไอ้บ้าเอ๊ย” คนที่นาน ๆ ครั้งจะพูดคำหยาบอดที่จะพูดไม่ได้ ร่างยังหมุนซ้ายหมุนขวาพร้อมมือคลำหาไปตามพื้นถนนข้างตึกคณะ หากรู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นเธอคงชวนวาวามาเข้าห้องน้ำด้วยแล้ว จะได้ไม่ต้องมาประสบภัยอยู่ตรงนี้คนเดียว พร้อมกันนั้นกลับมีผู้ชายคนหนึ่งยืนสูบบุหรี่อยู่ไม่ไกลมองดูหญิงสาวที่กำลังคลำหาอะไรสักอย่างอยู่บนพื้นด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก ตาคมจ้องมองเธอนิ่งไม่คิดแม้แต่จะเข้าไปช่วยในตอนนี้ แถมยังคิดว่าการสูบบุหรี่ในครั้งนี้ไม่น่าเบื่ออีกต่อไป กระทั่งสูบเสร็จก็จัดการดับบุหรี่ ขาก้าวเดินไปยังร่างเล็กที่ยังคงหมุนซ้ายหมุนขวาหาของไม่เจอสักที “หาอะไร” และแน่นอนว่าเสียงแหบห้าวมาพร้อมกับกลิ่นบุหรี่จาง ๆ สามารถทำให้อ๊ะอายหันไปหรี่ตามองตามเสียงได้ “ใคร? ไนท์เหรอ?” “รู้?” “เราจำเสียงได้” “แล้วหาอะไร” “หาแว่น ไนท์เห็นแว่นเราบ้างไหม” ไนท์ไม่ได้ตอบรับแต่ก็กวาดสายตามองตาแว่นที่ว่าให้เพื่อนร่วมคณะ ไม่ต้องถามให้มากความก็พอจะรู้ว่าแว่นเป็นแบบไหน ถ้าไม่ใช่แว่นสีใสเห่ย ๆ ที่เจ้าตัวชอบใส่มาเรียนทุกวัน “อยู่นี่” มือหนาหยิบแว่นที่ตกอยู่ไกลจากอ๊ะอายพอสมควรส่งมันไปให้เธอ แต่ด้วยความที่สายตาไม่ดีจึงทำให้มือบางคว้าหยิบไม่ถูก ความรำคาญก็เลยทำให้เขายัดมันใส่เข้าไปในหน้าให้เธอเพื่อที่จะได้จบเรื่อง “ขอบคุณนะ” อ๊ะอายยิ้มแฉ่งเมื่อมองเห็นแล้ว แววตายังประกายความซื่อออกมาให้เห็นเหมือนเดิม “ถ้าไม่ได้ไนท์เราคงไปไหนไม่ได้แน่ ๆ” “ฉันว่าคนที่สายตาไม่ดีไม่ใช่ฉันหรอก” “…” “แต่เป็นเธอต่างหากยัยติ๋ม” พูดจบคนร่างสูงก็เดินจากไปทันที ทิ้งให้อ๊ะอายประมวลคำพูดเมื่อครู่นี้ยกใหญ่ ไม่นานก็เข้าใจประโยคคำพูดของเขา ไนท์คงฝังใจที่เธอว่าเขาสายตาไม่ดีเมื่อตอนเช้ากระมัง “ก็ใครใช้ให้ไนท์มาว่าหุ่นเรางั้น ๆ ก่อนล่ะ” “…” “หุ่นเราดีขนาดนี้ ผู้ชายที่ไหนก็ชม”