รายการจัดอันดับหนังสือของ Dreame

“พราวนิรินทร์” หรือ “พราว” ดาราและนางแบบสาวดาวรุ่งผู้กำลังเป็นที่จับตามองของทั้งวงการบันเทิง เธอมีทั้งความสวย เสน่ห์ และความสามารถ จนใครต่อใครต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า…อนาคตของเธอจะต้องเฉิดฉายอยู่บนจุดสูงสุดได้ไม่ยาก แต่เบื้องหลังแสงแฟลชและรอยยิ้มสมบูรณ์แบบ วงการบันเทิงกลับเต็มไปด้วยเกมสกปรก การแก่งแย่ง และการเหยียบกันเพื่อให้ตัวเองอยู่เหนือกว่า เพราะในโลกแห่งชื่อเสียง…คนอ่อนแอไม่มีสิทธิ์ยืนอยู่แถวหน้า พราวต้องรับมือทั้งข่าวปลอม ข่าวเสียหาย การถูกใส่ร้าย และคนในวงการที่พร้อมจะดึงเธอลงจากจุดที่กำลังเปล่งประกาย จนกระทั่งเธอไปสะดุดสายตาของ “เฮเดน คาร์เนอร์” ทายาทมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของบริษัทรถหรูนำเข้ารายใหญ่แห่งตระกูลคาร์เนอร์ ผู้ชายที่ทั้งเย็นชา อันตราย และขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาด สิ่งเดียวที่เขาต้องการจากเธอ…คือ “ร่างกาย” ยิ่งพราวปฏิเสธ กลับทำให้เขาตื่นเต้นที่จะได้เธอมาครอบครอง ยิ่งเธอพยายามหนี เขากลับยิ่งไล่ต้อนเธอจนไร้ทางไป ท่ามกลางห้องรับรองสุดหรู เฮเดนยกยิ้มบางๆ พลางใช้นิ้วเกลี่ยแก้วไวน์ในมืออย่างใจเย็น ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ยอมขึ้นเตียงกับผม…แล้วข่าวสวะพวกนั้นจะหายไปทั้งหมด” พราวเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาสวยจ้องเขาอย่างไม่ยอมแพ้ “ทำไมฉันต้องยอมคุณ อย่าคิดว่ามีเงินแล้วจะทำอะไรกับใครก็ได้” เฮเดนหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนโน้มตัวเข้าไปใกล้ สายตาคมกริบจับจ้องเธอราวกับเหยื่อที่ไม่มีวันหลุดมือ “จุ๊ๆ…อย่าเพิ่งรีบปฏิเสธผมสิครับ” “ผมให้เวลาคุณกลับไปคิดดีๆ แล้วค่อยมาตอบอีกที” เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนกระซิบเสียงเรียบ แต่เต็มไปด้วยแรงกดดัน “เพราะสุดท้ายแล้ว…คุณก็ไม่มีทางเลือกอื่นอยู่ดี”

ภาพและเสียงของเพื่อนที่กำลัง…กับผู้ติดอยู่ในหัว ทำให้หมวยเล็กหญิงสาวที่ไม่เคยเรื่องอย่างว่า อยากลอง ก็เลยโทรนัดไอ้หนุ่มรุ่นพี่วิศวะ ที่เธอเคยสบประมาทไป X พระเอกถือคติไม่กินสาวมหาลัยตัวเอง ต่อให้สวยและเด็ดแค่ไหนก็ตาม แต่นางเอกคือข้อยกเว้น เพราะดันไปปากดีพูดว่าพระเอกลับหลัง แล้วเพื่อนของพระเอกดันเสือกได้ยิน "ก็หล่อ แต่ไม่ได้ฮอต แถมสักลายอะไรก็ไม่รู้โคตรเรื้อนเลย กูไม่เอาหรอก" "ไอ้ตี๋มึงจัดดิปากดีฉิบหาย" "มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบยุ่งกับหญิงมอ.ตัวเอง แต่สำหรับน้องหมวยกูยกเว้นให้"

หลังจากแต่งงานกันมาสี่ปี เมื่อหญิงสาวผู้งดงามคนนั้นกลับมา เจียงหลายจึงตระหนักได้ว่า การถือพรหมจรรย์และความเฉยเมยเย็นชาของสามีนั้นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเขา เขาให้เงินเธอเป็นค่าใช้จ่ายในการดำรงชีวิตเดือนละสามพัน แต่เขากลับทุ่มเงินถึงสามล้านเพื่อการวิจัยทางวิทยาศาสตร์ให้กับแสงจันทร์ขาวของเขา ความรักและความเฉยเมยนั้นแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จนทนแทบไม่ไหว เสิ่นสวินบอกว่าเขาไม่อยากให้แสงจันทร์ขาวในใจของเขาไม่ควรถูกจำกัดอยู่กับเรื่องหยุมหยิมของชีวิตแต่งงาน  จนทำให้ความงามและสดใสของเธอมัวหมองไป แต่เขากลับสั่งให้เธอลาออกจากงานเงินเดือนสี่พัน เพื่อมาเป็นแม่บ้านเต็มตัว ยอมเป็นผู้หญิงที่น่าเบื่อและไม่มีอะไรโดดเด่น! ทว่าเสิ่นสวินไม่มีวันรู้เลยว่า...เจียงหลายคนนี้ไม่ใช่พนักงานออฟฟิศธรรมดา ๆ อย่างที่เขาคิด ตลอดสี่ปีที่เธอรับผิดชอบโครงการวิจัยลับระดับชาติ ตำแหน่งของเธอนั้นสูงส่งจนแม้แต่แส งจันทร์ขาวในใจของเขา ก็มีค่าแค่เป็นลูกมือคอยช่วยงานเธอเท่านั้น และเขาไม่มีทางรู้เลยว่า เอกสารที่เขาเซ็นไปอย่างส่ง ๆ นั้น...คือหนังสือหย่าที่ยุติความสัมพันธ์ของพวกเขาลงอย่างสิ้นเชิง หนึ่งเดือนต่อมา ตัวตนของเจ้าพ่องานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ถูกเปิดเผย พร้อมกับใบหย่าที่ถูกส่งไปถึงมือเสิ่นสวิน ประธานเสิ่นผู้ซึ่งปกติสุภาพอ่อนโยนอยู่เสมอกลับฉีกใบหย่าทิ้งทันที สีหน้าของเขาเปลี่ยนจากความไม่เชื่อเป็นความโกรธแค้นอย่างรุนแรง "นอกจากฉันแล้ว ใครมันจะไปเอาผู้หญิงที่หย่าร้างมาแล้วอย่างเธออีก?!" ทว่าคนปากดีก็คือเขา และคนที่คุกเข่าอ้อนวอนขอคืนดีก็คือเขาเช่นกัน เมื่อได้พบกันอีกครั้ง เจียงหลายควงแขนผู้กุมอำนาจแห่งตระกูลมหาเศรษฐีชั้นนำระดับท็อป สายตาที่เธอมองอดีตสามีไม่มีความไหวติงอีกต่อไป ประธานเคอ เลิกคิ้วหนาขึ้นเล็กน้อย พร้อมโชว์เบียนสมรสกับภรรยาใหม่ของเขาพลางกล่าวว่า : "รบกวนประธานเสิ่นช่วยมีมารยาทหน่อยครับ...กรุณาเรียกเธอว่า...คุณนายเคอ"

"เสื้อช็อปก็อยากได้... แต่หัวใจของรุ่นพี่วิศวะหน้านิ่งน่ะ อยากได้มากกว่า!" เมื่อ "มาเบล" เฟรชชี่คณะแพทยศาสตร์สายดื้อตาใส ผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร ดันไปเปิดศึกปะทะฝีปากกับ "อัคคี" เฮดว้ากคณะวิศวะสุดโหด เจ้าของฉายา "เสือหน้านิ่ง" จากความหมั่นไส้ลุกลามกลายเป็นเกมเดิมพันระดับมหากาพย์ เงื่อนไขมีอยู่ว่า... เธอต้องอ่อยให้คนไร้ความรู้สึกอย่างเขาตกหลุมรักและสารภาพรักกับเธอให้ได้ภายใน 2 เดือน! ถ้าเธอชนะ : รับเงินหนึ่งล้านไปชอปปิงเก๋ๆ พร้อมสะใจที่หักปีกเสือวิศวะอย่างเขาได้ ถ้าเธอแพ้ : เธอต้องตกเป็น "เบ๊ซักเสื้อช็อป" และรองรับอารมณ์กวนประสาทของเขาไปจนกว่าจะเรียนจบ! ปฏิบัติการ "หมอสายยั่ว" ปะทะ "เกียร์สายมึน" จึงเริ่มต้นขึ้น มาเบลขนมาทุกทริก ขุดมาทุกมุกอ่อย แต่ทำไมยิ่งอ่อย ยิ่งใกล้ชิด... คนที่ใจสั่นและเหมือนจะตกหลุมพรางซะเองกลับกลายเป็นเธอไปได้! เกมนี้ใครรักก่อน... แพ้! แล้วคนอย่างอัคคีจะยอมแพ้ หรือจะรวบหัวรวบหางยัยหมูเด้งตัวดีให้มาซักเสื้อช็อปฟรีตลอดชีวิตกันแน่!

*มาดเข้ม *หล่อ แต่แอบรู้สึกว่าสู้ไอ้หนุ่มหน้าตี๋ไม่ได้ บอกว่าตัวเองเป็นเสือผู้หญิง ไม่ชอบหรอกยัยตัวแสบ หน้ารำคาญ แต่ใครจะคิดว่าเสือร้ายต้องพ่ายแพ้ให้กับเด็กสาวผู้น่ารัก หน้าตาจิ้มลิ้ม ที่เขาคิดว่าเป็นแค่น้องสาวมาตลอด เขาควงหญิงไม่ซ้ำหน้าเพราะเบื่อง่าย เด็กสาวเห็นทีไรใจแอบเจ็บ แต่ไม่เคยท้อที่จะตามคลั่งรักเขา จนเขาใจอ่อนในที่สุด พอแฟนเก่ากลับมา ก็กลายเป็นคนใจโลเลซะงั้น คนเรามักจะเห็นค่าก็ต่อเมื่อไม่มีแล้ว

เธอลืมตาขึ้นมาพร้อมกับถูกวางยา หลังจากมีสัมพันธ์กันสิ่งแรกที่เขาทำคือขับไล่ไปอยู่บ้านเก่าและห้ามกลับเมืองหลวง กระทั่งวันที่เขาผ่านไปยังบ้านเก่านางกลับไม่มีนางอยู่ที่นั่นแล้ว "สตรีแพศยาเช่นเจ้าช่างไร้ยางอายยิ่งนัก" "เช่นนั้นก็หย่าเสียสิ จะรออะไรเสียเวลาหาผัวใหม่หมดไอ้อ๋องโรคจิต"

เพราะดันแพ้พนันกับเพื่อน เธอเลยต้องบากหน้าไปขอผู้ชายหน้าบาร์คนนั้นจูบแต่มันไม่จบแค่นั้น เพราะผู้ชายคนนั้น ดันเป็นหนุ่มข้างห้องคอนโดที่เธอเพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ แถมยังเป็น…ลูกชายเจ้านายป้าเธออีกด้วย!