รายการจัดอันดับหนังสือของ Dreame
เมื่อยัยเด็กแก้มกลมสุดป่วนอย่างสมายด์ ต้องย้ายมาอยู่ข้างห้อง ภูภัทร รุ่นพี่วิศวะสุดหล่อ ลูกชายคนเล็กของภูภูมิและเกวลิน ความซนแสบของเธอทำให้เขาหงุดหงิดทุกครั้งที่เจอ แต่ในขณะเดียวกัน ความสดใสและน่ารักของสมายด์ก็ทำให้หัวใจแข็งแกร่งของเขาเริ่มหวั่นไหวทีละน้อย สมายด์ เด็ก ม.6 ต้องย้ายออกจากบ้านหลังใหญ่ เนื่องจากความวุ่นวายของผู้ใหญ่ที่ต่างโลภในสมบัติ และเมื่อแม่ต้องตามสามีใหม่ไปทำงานต่างประเทศ เธอก็แทบไม่อยากอยู่ร่วมกับญาติของแม่ ทำให้ตัดสินใจย้ายมาอยู่คอนโดใกล้โรงเรียน แต่ก็ยังไม่วายต้องถูกรังแก เพราะเธอยังมีคุณตา คนเดียวในบ้านที่รักเธอดั่งดวงใจ ทำให้เธอยังต้องกลับไปบ้านหลังนั้น ในระหว่างที่แม่ไม่อยู่ มาลุ้นไปด้วยกันนะคะ ว่าพี่วิศวะสุดหล่อกับยัยแสบข้างห้องจะลวเอยกันเช่นไร
หลังจากที่พ่อเสียชีวิตไปอย่างกระทันหัน เธอเลยต้องกลายมาเป็นเสาหลักของบ้าน “ฟาร์ม” เด็กนิเทศศาสตร์ ปี 4 จากลูกสาวเจ้าของไร่กาแฟ สู่ผู้หญิงที่กำลังจะ “ขายเวลาและรอยยิ้ม” เพื่อแลกกับเงิน เพียงเพราะต้องการหาค่าผ่าตัดให้กับแม่ที่ล้มป่วย “ทำไมถึงมาสมัครงานที่นี่” เจ้าของคลับสุดหล่อ ผู้เย็นชาและปากร้ายเอ่ยถามออกไป “ต้องใช้เงินค่ะ” ติณณ์เงยหน้าขึ้นทันที สายตาคมจับจ้องเธอ ราวกับจะมองให้ทะลุทุกคำโกหก “เด็กในร้านทุกคนก็ต้องใช้เงิน เธอต่างยังไง” คำถามนั้นแทงใจจนเธอต้องเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาตรง ๆ ก่อนจะเอ่ยออกไป “ของคนอื่นอาจเป็นความอยาก แต่ของฉัน เป็นความจำเป็นค่ะ” ความนิ่งในแววตาคู่นั้นทำให้ติณณ์ถึงกับชะงักไปชั่ววินาที เธอนิ่งเกินกว่าที่เขาจะอ่านออก และความรู้สึกนี้มันทำให้เขาหงุดหงิด เด็กผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา ไม่ใช่เด็กสาวโลกสวยอย่างที่รูปลักษณ์บอกเลยแม้แต่น้อย “จำเป็นแค่ไหน ถึงต้องมาทำงานแบบนี้” “ถ้าฉันไม่ตอบคำถามนี้ คุณยังจะรับฉันเข้าทำงานอยู่หรือเปล่าคะ” คนตัวสูงถึงกับกระแอมออกมา แต่ก็ยังนิ่งเก็บอาการ เขานึกไม่ถึงว่าเธอจะกล้าย้อนถามเขา ตรง ๆ แบบนี้ ทว่าเขาเลือกที่จะไม่ถามต่อ แต่ในใจแทบอยากจะลากเด็กคนนี้เข้าไปลงโทษในห้องให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลย ปากดีขนาดนี้ อยากรู้ว่าอย่างอื่นจะดีเหมือนปากหรือเปล่า มาดูกันว่า เฮียติณณ์จะแพ้ทางเด็กดื้อคนนี้หรือเปล่า
พยัคฆราช ชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย ใช่แล้วเขาคือลูกชายของสิงหราช ถึงวันนี้อายุของเขาก็ล่วงเลยผ่านมา 27 ปีแล้ว พอศึกษาจบชั้นที่คิดว่าตัวเองพอที่จะดูแลบริษัทแทนพ่อได้ เขาก็ได้รับช่วงต่อจากสิงหราชผู้เป็นพ่อ ตอนนี้โรงงานผลิตแอลกอฮอล์ หรือโรงงานเหล้าที่พ่อของเขาได้ทำไว้ ชายหนุ่มได้ขยายกิจการออกมาเป็นบริษัทใหญ่โต และผลิตอีกหลายอย่างไม่ได้ทำแค่นั้น ยังมีเครื่องดื่มเพิ่มเติมมาอีกหลากหลายชนิด "ช่วยเซ็นต์เอกสารให้ด้วยค่ะ" "เอกสารอะไร" "ของที่กำลังจะจัดส่งไปต่างประเทศ" หญิงสาวยื่นแฟ้มเอกสารที่เตรียมมาเพื่อให้เขาได้เซ็น "ที่หลังให้คนอื่นเอาเข้ามา" พอเซ็นต์เสร็จชายหนุ่มก็จับมันโยนไปตรงหน้า "ก็ทำตัวแบบนี้ไงใครเขาอยากจะเอาเข้ามาให้เซ็นต์" หญิงสาวบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมกับยื่นมือไปหยิบเอกสารนั้นแต่ก็ถูกเขาคว้ากลับคืนไปเสียก่อน "เธอว่าอะไร" "ฉันต้องรีบเอาเอกสารไปส่งให้แผนกจัดส่ง" ว่าแล้วหญิงสาวก็ เอื้อมมือไปแย่งเอกสารนั้นกลับคืนมา ดวงตาของทั้งสองมองจ้อง เหมือนกับโกรธแค้นกันมาแต่ชาติปางไหน
💗ใครจะคิดว่า ‘เมลบี’ สาวฉลาดระดับสอบติดแพทย์ จะมาแพ้ให้กับหนุ่มเนิร์ดสุดฮอตอย่าง ‘สกาย’เขาเงียบ เนี้ยบ และดูไม่แตะผู้หญิง…แต่ในสายตาเธอ เขากลับมีบางอย่างที่กระตุ้นทุกสัญชาตญาณอยากรู้อยากลองจากความอยากเล่น กลายเป็นเกมที่ร้อนแรงกว่าที่คิดและครั้งนี้…เธออาจได้เจอบทเรียนใหม่ที่ตำราแพทย์เล่มไหนก็ไม่ได้สอน! '
"เพื่อนสนิท ที่แปลว่าคนแปลกหน้าในวันที่เธอเลือกจะเดินจากไป" เพราะความสัมพันธ์แบบ 'เพื่อน' ที่ค้ำคอ ทำให้ 'ตุลย์' ไม่เคยบอกความในใจออกไป 'นาว' จึงเลือกทิ้งทุกอย่างแล้วหนีไปอังกฤษพร้อมกับผู้ชายคนอื่น! ผู้ชายที่ตุลย์คิดไปเองอยู่ฝ่ายเดียวว่าเธอหนีไปเพราะผู้ชาย แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่อย่างนั้น และวันนี้เธอกลับมาแล้ว… “นาว...มาทำอะไรที่นี่” น้ำเสียงของตุลย์พร่าเล็กน้อย ก่อนจะถูกบังคับให้กลับมาแข็งกระด้างในวินาทีต่อมา เขาคาดไม่ถึงเลยว่าหญิงสาวที่มีผลต่อหัวใจของเขามาตลอด จะมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ในชุดที่เรียกได้ว่า ‘น้อยแต่มาก’ และอันตรายที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น “มาสัมภาษณ์งานค่ะ ท่านประธาน” น้ำเสียงที่เอ่ยออกมานั้นราบเรียบ ทว่าจริงจังและเต็มไปด้วยความมั่นใจ นาวก้าวเข้าไปช้าๆ อย่างสง่าผ่าเผย ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานกว้างในระยะที่เหมาะสม ไม่ใกล้จนเกินงามแต่ก็ไม่ไกลพอจะให้เขามองข้ามความกดดันที่เธอจงใจพกมาด้วย ใบหน้าสวยเฉี่ยวเชิดขึ้นเล็กน้อย พลางพยักพเยิดไปทางแฟ้มเอกสารปกสีน้ำเงินเข้มที่วางเด่นอยู่บนโต๊ะ แฟ้มเจ้าปัญหาที่ฝ่ายบุคคลนำมาวางไว้ให้ตั้งแต่เช้าตรู่ ทว่าตุลย์กลับมัวแต่จมกองงาน จนไม่มีเวลาแม้แต่จะเปิดผ่านตา ว่าใครคือคนที่ผ่านการคัดเลือกเข้ามารอบสุดท้ายในวันนี้ “เห็นคุณอานวลบอกว่า ท่านประธานกำลังหาเลขาคนใหม่ ดิฉันว่างอยู่พอดี ก็เลยลองมาสมัครดูค่ะ” นาวเอ่ยออกมาด้วยถ้อยคำที่สุภาพและเป็นทางการอย่างถึงที่สุด แม้แต่น้อย “ว่างอยู่พอดี?” เขาทวนคำพลางแค่นยิ้มที่มุมปาก “ระดับคุณนาว ดีกรีเกียรตินิยมอันดับหนึ่งจากอังกฤษ แถมเป็นถึงลูกสาวเจ้าของบริษัทใหญ่โต แต่เลือกจะเดินเข้ามาสมัครตำแหน่งเลขาฯ ที่บริษัทผมเนี่ยนะ ไม่คิดว่ามัน ‘เสียของ’ ไปหน่อยหรือไง” “คุณจะไม่รับถูกไหมคะ ดิฉันจะได้กลับ” นาวเอ่ยตัดบทด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่เด็ดขาด ใช่ว่าคนอย่างเธอจะสิ้นไร้ไม้ตอก เธอไม่มีท่าทีอ้อนวอนหรือรอคอยการตัดสินใจจากเขาแม้แต่น้อย นาวหมุนตัวเตรียมจะก้าวเดินออกจากห้องทันทีโดยไม่แม้แต่จะรอดูอาการของคนหลังโต๊ะทำงาน ทว่าหากเป็นประธานหนุ่มเองที่เสียอาการ… “เดี๋ยว!” มาติดตามกัน ว่านาวจะยั่วยวนเพื่อนสนิทปากแข็งคนนี้ ให้สารภาพออกมาได้อย่างไร…
คลาวด์ (30 ปี) เบื้องหน้าคือราชาแห่งวงการอัญมณีผู้มั่งคั่ง แต่เบื้องหลังเขาคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล ที่คุมทั้งคาสิโนและเงินกู้นอกระบบรายใหญ่ นิสัยเย็นชา ดุร้าย และไร้ความปราณี คือเกราะป้องกันที่ทำให้ทุกคนต้องยอมสยบแทบเท้า ปริม (18 ปี) เด็กกำพร้าสู้ชีวิตที่เติบโตมากับยายอย่างยากลำบาก เธอทำงานหนักเป็นเด็กเสิร์ฟเพื่อหาเงินเรียนต่อ แต่แล้วโชคชะตาก็เล่นตลกเมื่อยายล้มป่วยหนัก จนต้องใช้เงินรักษาจำนวนมหาศาลอย่างเร่งด่วน ในความมืดแปดด้าน ปริมตัดสินใจเลือกทางเดินที่อันตรายที่สุด คือการเอาตัวเข้าแลกกับเงินเพื่อรักษายาย และเป้าหมายของเธอก็คือมาเฟียผู้ไร้หัวใจอย่างคลาวด์ เธอเสนอตัวเป็นของเล่นไร้สถานะ ยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพื่อแลกกับเงินก้อนโตที่เขาหยิบยื่นให้ ทว่าบทบาทที่เริ่มต้นด้วยความพึงพอใจฝ่ายเดียว กลับถักทอด้วยความผูกพันที่ลึกซึ้งผ่านสัมผัสที่แนบชิด ยิ่งเนิ่นนาน ความรู้สึกกลับยิ่งเปลี่ยนไป กลายเป็นความรักที่ต่างฝ่ายต่างซ่อนไว้ในส่วนลึกของหัวใจ เพราะรู้ดีว่ากำแพงแห่งถานะและชื่อเสียง คืออุปสรรคที่ไม่มีวันก้าวข้ามได้จริง
“20 ล้านมีปัญญาทำได้แค่นี้เองเหรอต่อให้เธอต้องตายเพราะเอ็นของฉันเธอก็ต้องทำ”“พอเถอะนะคะหนูไม่ไหวแล้วจริง ๆ อย่าทำแบบนี้เลยนะคะหนูจะรีบหาเงินมาคืนคุณ”……เพราะหนี้ 20 ล้านบาทของครอบครัวทำให้เด็กสาววัย 22 ปีต้องมารับบทหนักทำงานส่งเสียตัวเองเรียนและหาเงินมาให้หนี้ก้อนโตกระทั่งเธอต้องใช้ร่างกายเพื่อชดใช้หนี้ก้อนนั้น
'กูไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของของกู' ของกูก็คือของกูอย่างมายุ่ง อย่างมอง อย่ามาแตะ ไม่งั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน
“เฮียบอกให้ไปไงวะ! ก่อนที่เฮียจะคุมตัวเองไม่ได้!” “จะให้ผิงไปไหน! เฮียจะช็อกตายอยู่แล้วนะ!” เพลิงเค้นเสียงรอดไรฟัน เขากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าเนื้อเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดิบ เขารู้ดี... คำว่า ‘น้องสาวเพื่อนรัก’ มันค้ำคอเขาอยู่ แต่ทว่า... ขนมผิง กลับรอวันนี้มานานเกินไปแล้ว! “ผิงรู้ว่าเฮียคิดอะไร... แต่ผิงเต็มใจ ผิงจะไม่เรียกร้อง ไม่บอกเฮียตุลย์ ไม่ให้เฮียต้องมารับผิดชอบอะไรทั้งนั้น!” มือเล็กกระชับปกเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มแล้ว ‘กระชาก’ เข้าหาตัวอย่างแรง เธอมอบรสจูบที่ร้อนแรงและเอาแต่ใจ จนเส้นสติของเพลิงที่ตึงเปรี๊ยะมานาน... ‘ขาดสะบั้น’ ลงทันที! มาลุ้นกันค่ะว่าจะมีความวุ่นวายอะไรเกิดขึ้นบ้าง ฝากติดตามด้วยนะคะ
“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย “แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเคยคุ้นเมื่อนานมาแล้ว ถึงเป็นคำสั้น ๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นใคร