รายการจัดอันดับหนังสือของ Dreame

เมื่อ ‘พีช’ โปรแกรมเมอร์สาวสายลุยต้องตื่นขึ้นมาในร่างของ ‘พริกพลอย’ คุณหนูตัวร้ายในนิยายที่เธอเคยอ่าน แถมเมื่อลืมตาตื่นมาวันแรกเธอก็ต้องเผชิญหน้ากับ ‘เพลิงกัลป์’ เฮดว๊ากโยธาสายโหดที่แผ่รังสีอำมหิตใส่เธอตั้งแต่วันแรกในห้องภาค ซึ่งทั้งหมดเป็นเพราะวีรกรรมของร่างเดิมที่เคยหักอกเขาอย่างเลือดเย็นเมื่อ 3 ปีก่อน ทว่ายิ่งเธอพยายามหลบหน้าและวางตัวอย่างเจียมเนื้อเจียมตัวเพื่อหลบหนีอดีต เขากลับยิ่งใจร้ายและไล่ต้อนเธอให้จนมุมหนักขึ้น ในเมื่อถอยจนไม่รู้จะถอยยังไง...งั้นคุณหนูพริกพลอยคนใหม่จึงขอลุกขึ้นสู้เพื่อสยบความร้ายกาจของเขาเอง! เพลิง (เพลิงกัลป์ | รุ่นพี่เฮดว๊ากสุดโหด) นักศึกษาปี 3 คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา ทายาทนักธุรกิจตระกูลใหญ่ผู้ทรงอิทธิพล เจ้าของใบหน้าหล่อร้าย ดุดัน และฮอตที่สุดในคณะ เขามีแผลใจฝังลึกจากความรักสมัยมัธยมปลายเพราะโดนผู้หญิงที่รักที่สุดหักอกจนแทบเสียคน จนกระทั่ง 3 ปีต่อมา สวรรค์ดันเหวี่ยงเธอกลับเข้ามาในชีวิตอีกครั้งในสถานะ ‘น้องเฟรชชี่ปี 1’ เสือร้ายที่เก็บกดความแค้นและความโหยหาเอาไว้เต็มอก จึงพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อลงโทษผู้หญิงใจร้ายคนนี้ให้สาสม พริกพลอย / พีช (พริมลภัส) นักศึกษาปี 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมโยธา (โลกก่อนเป็นโปรแกรมเมอร์สายลุย) หญิงสาวที่จู่ๆ ก็ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ ‘พริกพลอย - พริมลภัส’ คุณหนูตัวร้ายที่มีดีแค่ความสวยเท่านั้น นอกจากชื่อจริงจะเหมือนกันเป๊ะแล้ว ทั้งหน้าตา วันเดือนปีเกิด และเวลาตกฟากของทั้งคู่ยังตรงกันราวกับเป็นคนๆ เดียวกันอีกด้วย....แต่แล้วเมื่อข้ามภพมายังไม่ทันตั้งตัว เธอก็ต้องรับกรรมเผชิญหน้ากับสายตาชิงชังของ ‘พี่เพลิง’ แฟนเก่าของร่างเดิมซะแล้ว

“แล้ว..อาจารย์...อยากทำอะไรกับหนูล่ะคะ ทำได้ตามใจอาจารย์เลยค่ะ ขอแค่...ปลายปากกาอาจารย์ลงเกรดดี ๆ ให้หนูก็พอ”

“ถ้าไม่ยอมแต่งงานกับผมแทนพี่สาวคุณ ก็เตรียมตัวล้มละลายกันได้เลย” Loveless ก็ไม่ได้รักสักนิด ปาแปง ปารเมศ อธิพัฒน์โภคิน ประธานบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชื่อดัง ต้องอับอายขายหน้าไปทั้งวงศ์ตระกูลเมื่อแฟนสาวที่กำลังจะเข้าพิธีวิวาห์ด้วยหนีไปกับชายชู้ในเช้าวันแต่งงานพร้อมลูกในท้อง เขาจำต้องใช้อำนาจของตระกูลที่ยิ่งใหญ่บีบบังคับให้ โรส โรสิตา ผู้เป็นเลขานุการหน้าห้องของเขาและเป็นน้องสาวต่างแม่ของผู้หญิงคนนั้นแต่งงานด้วยเพื่อล้างอายและกู้ศักดิ์ศรีให้ตัวเอง คืนแต่งงานที่เขาควรจะมีความสุขที่สุดในชีวิต กลับกลายเป็นคืนอัปยศ เมื่อหญิงสาวที่นอนเคียงข้างไม่ใช่ผู้หญิงที่เขารัก แต่ดันเป็นผู้หญิงที่เขาไม่ค่อยชอบหน้าเท่าไรนัก ชีวิตคู่ของสามีภรรยาจอมปลอมที่มีระยะเวลาเป็นตัวกำหนดสถานะ ดำเนินไปอย่างไม่ราบรื่นนักเมื่อต่างฝ่ายต่างไม่ได้รักกัน แถมตอนนี้เขายังไม่ชอบขี้หน้าเธอมากกว่าเดิมเพราะเกลียดพี่สาวเธอเข้าไส้ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเธอกับพี่สาวไม่เคยญาติดีกัน เขาเอาความโกรธเกลียดเหล่านั้นมาลงกับเธอ ทั้งหาเรื่องกลั่นแกล้ง กระแนะกระแหน ด่าทอ แต่เมื่อมีโอกาสกลับหาเศษหาเลยกับเธอไม่หยุด จนสุดท้ายเกิดเป็นความสัมพันธ์เกินเลยที่ยากจะห้ามใจ แต่เมื่อความผูกพันของคู่สามีภรรยาจอมปลอมกำลังจะก่อตัวขึ้น ผู้หญิงที่เคยเป็นเจ้าของเขาก็กลับมาทวงของรักคืน แล้วแบบนี้...จะเกิดอะไรขึ้นกับความสัมพันธ์ที่แสนเปราะบาง ของคนสองคน ที่ต่างคิดว่า...ไม่ได้รักกัน ************************** เรื่องนี้เป็นเรื่องสุดท้ายในจักรวาลตระกูลอธิพัฒน์โภคินรุ่นลูก ต่อจากเรื่องของพี่น้องในตระกูลที่ลงให้อ่านแล้ว 8 เรื่อง 1. กรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd [หมอน่านฟ้า x มะลิ] 2. บังคับรักมาเฟียไร้ใจ [เหนือเมฆ x พาฝัน] 3. รักเกินเลย [แป้งหอม x กวิน] 4. How much รักนี้เท่าไหร่ [ปั้นหยา x ที่รัก] 5. ไม่รักแต่รู้สึก [ปั้นจั่น x น้ำริน] 6. Ex- Girlfriend ก็แค่แฟนเก่า [ปุณณ์ x น้ำมนต์] 7. ให้ผมเป็นเป็ดตัวโปรดของคุณ [ปาย ปราลี x ดิน แผ่นดิน] 8. Uncensored รักต้องร้าย [ปัณณ์ x ลูกจัน] แนะนำให้อ่านจักรวาลรุ่นพ่อแม่ก่อน จะได้อรรถรสมากเมื่อมาต่อรุ่นลูกค่ะ 1. หลงรักเมียจำเป็น (อ่านฟรี) [ปรินซ์xยาหยี] 2. แค้นรักเมียเก่า [ปัถย์xริสา] 3. คลั่งรักเมียขัดดอก [ปราณต์xณิชา] 4. เผลอรักเมียชั่วคืน [โปรดxอัณณา]

เพราะเธอเป็นแค่ "เด็กทุน"ส่วนเขาคือ "ลูกเจ้าของมหาวิทยาลัย"ข้าวหอมไม่เคยคิดจะเข้าไปอยู่ในโลกของคนอย่างดาวเหนือผู้ชายที่ทั้งหล่อ รวย เจ้าชู้ และเป็นเจ้าของหัวใจสาว ๆ เกือบทั้งมหาวิทยาลัยแต่ดูเหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก...เมื่อวันแรกที่เจอกันเธอดันเป็นคนแรกที่กล้าด่าเขาต่อหน้าคนทั้งคณะจากที่คิดว่าเป็นแค่คนแปลกหน้ากลับกลายเป็นว่าเขาตามวุ่นวายในชีวิตเธอทุกวันตามรับตามส่งตามหวงตามหึงตามเฝ้าจนบางครั้งข้าวหอมก็อดสงสัยไม่ได้ว่า...ตกลงเธอมีแฟน หรือมีบอดี้การ์ดกันแน่"ฉันไม่ชอบคนดื้อ"คือประโยคที่ดาวเหนือพูดอยู่บ่อยครั้งแต่ที่ไม่เคยบอกใครก็คือ...เขาดันตกหลุมรักคนดื้อที่สุดในชีวิตเข้าเต็ม ๆและเมื่อวิศวะตัวพ่ออย่างเขาเริ่มรักใครสักคนคำว่า "คลั่งรัก"อาจยังน้อยเกินไป...เพราะดาวเหนือพร้อมทำทุกอย่างเพื่อให้ข้าวหอมเป็นของเขาเพียงคนเดียว

เพราะเขาอายที่มีเเฟนใส่เเว่นหนาตอะเป็นเด็กเรียน จึงบอกเลิกเธอเพราะอายที่จะอวดเเฟนเเบบยัยเฉิ่มเเบบเธอ นางเอกเจ็บเจียนตาย กว่าจะทำใจก็นานเป็นปี เขาหายไปพร้อมกับข่าวว่าพระเอกมหาลัยปีหนึ่งมีเเฟนใหม่ ไปเเล้ว จนเวลาผ่านไปสองปี นางเอกสอบได้คณะบัญชีมหาลัยเดียวกับพระเอก ทำให้ทั้งสองวนมาเจอกันอีกครั้ง นางเอกสวยขึ้นมาก เธอเลิกใส่เเว่นถาวรเพราะไปทำเลสิกมา เปลี่ยนสีผมใหม่ เปลี่ยนสไตล์การเเต่งตัว จากสาวเเว่นผู้เรียบร้อย เป็นยัยสาวเเซ่บที่หมายตาของหนุ่มๆทั้งมหาลัย เเละมีรุ่นพี่ปีสี่คนดังมาตามจับเธออยู่ด้วย ยิ่งเขารู้ว่าเธอตกลงไปคบกับมัน พระเอกที่รู้ว่ารุ่นพี่คนนั้นเป็นคนยังไง ก็เลยห้ามนางเอก เเต่นางเอกไม่เชื่อ เเถมยังบอกพระเอกว่า อย่ามายุ่งกับเธอ เลิกกันไปเเล้วพระเอกเองก็มีเเฟนใหม่ไปเเล้ว ก็ไม่ควรมายุ่งกันอีก เขาได้เเต่ถอยให้เธอก้าวนึง เเละเเอบตามดูเธอห่างๆทุกที่ๆ เธอไปกับมัน จนวันนึงนางเอกไปดื่มกับเเฟนรุ่นพี่ เเละเเก้งค์เพื่อนของเขาเเละวางเเผนจะทำเรื่องอย่างว่ากับนางเอก พระเอกที่รู้ข่าวก็ชวนเพื่อนตามไปที่ผับด้วย เเละเพื่อนของเเฟนนางเอกก็ฉวยโอกาศใส่ยาเสียสาวในเเก้วนางเอกเเละส่งให้เธอดื่ม เธอดื่มจนหมดเเล้วไม่นานยาก็ออกฤทธิ์ พวกนั้นก็เริ่มลงมือทันที เเต่พระเอกับเพื่อนมาช่วยไว้ทันเวลาพอดีเพื่อนพระเอกช่วยสะกัดพวกนั้นไว้ เเละเรียกตำรวจมาจับ เพราะผับนั้นเป็นของพี่ชายเพื่อนพระเอกพอดี เเต่นางเอกที่ยาออกฤทธ์เต็มที่เเล้ว ทนไม่ไหว ร้องขอให้พระเอกช่วย เเละทั้งคู่ก็ได้เสียกัน ควาบริสุทธิ์ของนางเอกที่เคยบอกเขาไว้เมื่อตอนคบกันว่า เธอจะมอบมันให้ เขา ในวันครบรอบสามปี เขาก็ได้ครอบครองมันจริงๆ เเต่พอตื่นขึ้นมา นางเอกกลับบอกให้พระเอกลืมเรื่องราวทีเกิดขึ้นไปซะ เเถมยังบอกว่าพระเอกควรพาเธอไปหาหมอ ไม่ใช่ฉวยโอกาศทำกับเธอเเบบนี้ เพราะพระเอกเองก็มีเเฟนใหม่ไปเเล้ว ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปใส่เสื้อผ้าออกไปจากห้อง เเม้ว่าพระเอกจะรั้งเธอให้ฟังเขาอธอบายเรื่องที่ผ่านมาเท่าไหร่ นางเอกก็ไม่ฟังอีกเเล้ว หลังจากวันนั้นนางเอกก็พยายามหลบหน้าพระเอกทุกครั้งที่เจอ พระเอกที่พยายามตามตื้อนางเอก ยอมทำทุกอย่าง ให้เธอกลับมาคบกับเขาอีกครั้ง เเต่ไม่เลย มันไม่ได้ผล เพราะ เธอยังฝังใจเจ็บกับทุกคำพูดของเขาเมื่อสามปีก่อน เเม้จะพลาดมีอะไรกันในคืนนั้น เธอก็กลับไปหาเขาไม่ได้อยู่ดี จนกระทั่งมาพลาดที่สุดในชีวิตนางเอกคือ ท้อง เธอลืมคิดว่าพระเอกไม่ได้ป้องกันเธอก็ก็ลืมคุม โชคดีที่บอกพ่อดับเเม่เเล้วท่านเข้าใจ นางเอกจึงตัดสินใจดรอบเรียน เเละไปอยู่เมืองนอก จนคลอดเจ้าตัวน้อย เเล้วค่อยกลับมาเรียนใหม่ พระเอกที่เห็นว่านางเอกจู่ๆก็หายไป ก็ไปถามกับเพื่อนของเธอ เเต่กลับไม่ได้คำตอบอะไร เเต่โครตบังเอิญเมื่อเพื่อนพระเอกที่ตามไอจีเธออยู่เห็นน้อง อัพรูปลง เเล้วเพื่อนพระเอกเอ่ยเเซวว่า " น้องเหมือนคนท้องเลยวะ " อิพระเอกถึงกับใจหาย ถึงว่านางเอกหายไป ไม่บอก(เขาซักคำ นี่สินะเหตุผลที่เธอดรอบเรียน เธอตั้งงท้อง เเน่นอนเขามั่นใจว่าลูกเขาเเน่ๆ อิพี่พยายามจะหาโอกาศ ที่เจอน้อง เเต่เขากลับถูกขัดขวางทุกทาง จากพ่อเเม่เธอ เเต่ในก็สมควรเเล้ว เมื่อก่อนเขาทำเธอเจ็บ วันนี้ เขาก็เจ็บบ้าง เเม่งเสียใจไม่เเพ้กันเลย จนพระเอกเรียนจบไป เข้าทำงาน ที่บริษัมของี่อบครัว ตำเเหน่งที่เพรียบพร้อม เเร่เขาโครตเสียใจ ที่เเม้เเต่หน้าลูก เขายังไม่เคยได้เห็น ได้เเต่พลอยอนิสงค์จากเพื่อนที่ฟอลไอจีนางเอกอยู่ เเคปรูปเด็กตัวน้อยๆ ส่งมาให้เขา ดวงใจน้อยๆ เต้นหนัก เมื่อเห็นรูปลูกสาวตรงภาพในจอ ถึงกับน้ำตาไหล ร้องไห้เหมือนหมา นางเอกกับลูกก็ไม่กลับมาหาเขาอีก

เมื่อจ้างโฮสต์ไปแกล้งเปิดตัวในงานเลี้ยงเพื่อประกาศให้แฟนเก่ารู้ว่าตัวเองมีคนใหม่แล้ว แต่ใครจะไปคิดว่าหนุ่มโฮสต์ที่จ้างมาไม่ใช่พนักงานธรรมดา แต่เขาเป็นถึงหุ้นส่วนคนสำคัญของร้านเหล้า แถมตอนจบงาน โฮสต์คนนี้ยังไม่ยอมจบง่าย ๆ “ที่ร้านมีกฎ ถ้าพาโฮสต์ออกจากร้านต้องมีเซ็กซ์” “ฮะ? ฉะ ฉันไม่ได้...” “แต่ถ้าปฏิเสธ ก็ต้องจ่ายค่าเสียเวลาให้โฮสต์ห้าเท่า” “จะบ้าหรือไง! ห้าเท่ามันก็หนึ่งแสนเลยนะ” “ไม่มีเงินเหรอ? งั้นก็ต้องเข้าโรงแรม ทางเลือกมีอยู่แค่นี้ เลือกมา” “...”

“พี่จะเลิกกับสตางค์จริงๆ เหรอ…” เสียงแผ่วสั่นของเธอทำลายความเงียบในห้องเงามืด ร่างเปลือยเปล่าขยับเล็กน้อยบนผ้าปูเตียงยับย่น ขณะที่ชายหนุ่มกำลังติดกระดุมเสื้อเเชิ้ตอยู่ปลายเตียงอย่างไม่ใส่ใจ “จะอยู่ก็ได้” ไต้ฝุ่น พูดเรียบๆ เหมือนประกาศเงื่อนไขบางอย่าง “แต่พี่ให้ได้แค่สถานะของตายเท่านั้น” เขาไม่แม้แต่จะหันมามอง เธอเห็นเพียงแผ่นหลังกว้างกับน้ำเสียงที่เย็นกว่าอากาศในห้องเสียอีก สตางค์ เม้มปากแน่น ไม่รู้ว่าเจ็บจากคำพูดหรือความจริงที่ได้ยินกันแน่ “…งั้น สตางค์มีแฟนได้ใช่ไหมคะ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงแผ่วเหมือนเยาะมากกว่าเห็นใจ “หึ… แต่ถ้าคิดจะอยู่กับพี่ ถึงพี่ไม่เอา เราก็ไม่มีสิทธิ์ควงผู้ชายคนอื่น” เขาโน้มตัวเข้ามาใกล้ ลมหายใจอุ่นแตะผิวแก้มเธอปลายๆ ก่อนจะยกมือขึ้นลูบผมเธอเหมือนใช้ปลายนิ้วขีดเส้นอาณาเขต “พี่แค่หวงของที่ใช้แล้วน่ะ” เขากระซิบแผ่ว แต่คมจนบาดใจ “ไม่อยากให้ใครเอาไปใช้ซ้ำ”