รายการจัดอันดับหนังสือของ Dreame
💗ใครจะคิดว่า ‘เมลบี’ สาวฉลาดระดับสอบติดแพทย์ จะมาแพ้ให้กับหนุ่มเนิร์ดสุดฮอตอย่าง ‘สกาย’เขาเงียบ เนี้ยบ และดูไม่แตะผู้หญิง…แต่ในสายตาเธอ เขากลับมีบางอย่างที่กระตุ้นทุกสัญชาตญาณอยากรู้อยากลองจากความอยากเล่น กลายเป็นเกมที่ร้อนแรงกว่าที่คิดและครั้งนี้…เธออาจได้เจอบทเรียนใหม่ที่ตำราแพทย์เล่มไหนก็ไม่ได้สอน! '
หลังจากที่พ่อเสียชีวิตไปอย่างกระทันหัน เธอเลยต้องกลายมาเป็นเสาหลักของบ้าน “ฟาร์ม” เด็กนิเทศศาสตร์ ปี 4 จากลูกสาวเจ้าของไร่กาแฟ สู่ผู้หญิงที่กำลังจะ “ขายเวลาและรอยยิ้ม” เพื่อแลกกับเงิน เพียงเพราะต้องการหาค่าผ่าตัดให้กับแม่ที่ล้มป่วย “ทำไมถึงมาสมัครงานที่นี่” เจ้าของคลับสุดหล่อ ผู้เย็นชาและปากร้ายเอ่ยถามออกไป “ต้องใช้เงินค่ะ” ติณณ์เงยหน้าขึ้นทันที สายตาคมจับจ้องเธอ ราวกับจะมองให้ทะลุทุกคำโกหก “เด็กในร้านทุกคนก็ต้องใช้เงิน เธอต่างยังไง” คำถามนั้นแทงใจจนเธอต้องเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาตรง ๆ ก่อนจะเอ่ยออกไป “ของคนอื่นอาจเป็นความอยาก แต่ของฉัน เป็นความจำเป็นค่ะ” ความนิ่งในแววตาคู่นั้นทำให้ติณณ์ถึงกับชะงักไปชั่ววินาที เธอนิ่งเกินกว่าที่เขาจะอ่านออก และความรู้สึกนี้มันทำให้เขาหงุดหงิด เด็กผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา ไม่ใช่เด็กสาวโลกสวยอย่างที่รูปลักษณ์บอกเลยแม้แต่น้อย “จำเป็นแค่ไหน ถึงต้องมาทำงานแบบนี้” “ถ้าฉันไม่ตอบคำถามนี้ คุณยังจะรับฉันเข้าทำงานอยู่หรือเปล่าคะ” คนตัวสูงถึงกับกระแอมออกมา แต่ก็ยังนิ่งเก็บอาการ เขานึกไม่ถึงว่าเธอจะกล้าย้อนถามเขา ตรง ๆ แบบนี้ ทว่าเขาเลือกที่จะไม่ถามต่อ แต่ในใจแทบอยากจะลากเด็กคนนี้เข้าไปลงโทษในห้องให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลย ปากดีขนาดนี้ อยากรู้ว่าอย่างอื่นจะดีเหมือนปากหรือเปล่า มาดูกันว่า เฮียติณณ์จะแพ้ทางเด็กดื้อคนนี้หรือเปล่า
เขาสลัดเธอทิ้งในวันที่เธอกำลังจะบอกเรื่องลูกพร้อมกับได้รับรู้ความจริงที่แสนเจ็บปวด ถ้าวันใดที่เขาหวนกลับมา เธอจะไม่มีวันหวนคืน ^ ^ ^ เขาสูดลมหายใจเข้า สีหน้าดูระอา แววตาไร้เยื่อใยก่อนจะบอกว่า “ก็นั่นแหละที่จะบอก ผมจะบอกว่าคุณไม่ต้องรอ ไม่จำเป็นต้องรอผม” น้ำเสียงเขาเน้นย้ำทุกคำที่ว่ามา “คุณจะอยู่ที่นี่ต่อก็ได้หรือจะย้ายออกไปก็ได้ ถ้าอยู่ผมก็จะยกห้องนี้ให้คุณเลย แต่ถ้าไปผมจะโอนเงินให้ก้อนหนึ่ง” มนต์มีนามองหน้าเขาด้วยความรู้สึกสับสนมาตั้งนาน ก่อนจะค่อย ๆ เข้าใจ เธอเข้าใจแล้วว่าจวินกำลังจะไปจากเธอ “หมายความว่าไงคะ ที่บอกว่าให้อยู่ก็ได้ ให้ไปก็ได้” จวินระบายลมหายใจออกอีกครั้ง ไม่อยากพูดอธิบายอะไรให้มากกว่านี้ “หมายความว่าต่อจากนี้เราเลิกกันแล้วไง ที่ผ่านมาผมว่าผมให้คุณครบหมดแล้วนะ ถึงคุณจะออกไปอยู่คนเดียวคุณก็อยู่ได้โดยไม่เดือดร้อน” “เลิกกันเหรอ” ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ มนต์มีนารู้สึกเหมือนทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวอื้ออึงไปชั่วขณะ “ใช่ เลิก ช่วยเข้าใจอะไรง่าย ๆ หน่อย” จวินย้ำชัด
เมื่อยัยเด็กแก้มกลมสุดป่วนอย่างสมายด์ ต้องย้ายมาอยู่ข้างห้อง ภูภัทร รุ่นพี่วิศวะสุดหล่อ ลูกชายคนเล็กของภูภูมิและเกวลิน ความซนแสบของเธอทำให้เขาหงุดหงิดทุกครั้งที่เจอ แต่ในขณะเดียวกัน ความสดใสและน่ารักของสมายด์ก็ทำให้หัวใจแข็งแกร่งของเขาเริ่มหวั่นไหวทีละน้อย สมายด์ เด็ก ม.6 ต้องย้ายออกจากบ้านหลังใหญ่ เนื่องจากความวุ่นวายของผู้ใหญ่ที่ต่างโลภในสมบัติ และเมื่อแม่ต้องตามสามีใหม่ไปทำงานต่างประเทศ เธอก็แทบไม่อยากอยู่ร่วมกับญาติของแม่ ทำให้ตัดสินใจย้ายมาอยู่คอนโดใกล้โรงเรียน แต่ก็ยังไม่วายต้องถูกรังแก เพราะเธอยังมีคุณตา คนเดียวในบ้านที่รักเธอดั่งดวงใจ ทำให้เธอยังต้องกลับไปบ้านหลังนั้น ในระหว่างที่แม่ไม่อยู่ มาลุ้นไปด้วยกันนะคะ ว่าพี่วิศวะสุดหล่อกับยัยแสบข้างห้องจะลวเอยกันเช่นไร
ภาพและเสียงของเพื่อนที่กำลัง…กับผู้ติดอยู่ในหัว ทำให้หมวยเล็กหญิงสาวที่ไม่เคยเรื่องอย่างว่า อยากลอง ก็เลยโทรนัดไอ้หนุ่มรุ่นพี่วิศวะ ที่เธอเคยสบประมาทไป X พระเอกถือคติไม่กินสาวมหาลัยตัวเอง ต่อให้สวยและเด็ดแค่ไหนก็ตาม แต่นางเอกคือข้อยกเว้น เพราะดันไปปากดีพูดว่าพระเอกลับหลัง แล้วเพื่อนของพระเอกดันเสือกได้ยิน "ก็หล่อ แต่ไม่ได้ฮอต แถมสักลายอะไรก็ไม่รู้โคตรเรื้อนเลย กูไม่เอาหรอก" "ไอ้ตี๋มึงจัดดิปากดีฉิบหาย" "มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบยุ่งกับหญิงมอ.ตัวเอง แต่สำหรับน้องหมวยกูยกเว้นให้"
'กูไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับของของกู' ของกูก็คือของกูอย่างมายุ่ง อย่างมอง อย่ามาแตะ ไม่งั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน
“ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว ใช่ไหมแหวน” เสียงของเรซหนึ่งในกลุ่มเพื่อนของน้องชายฝาแฝด เรซกำลังพยายามทำให้บรรยากาศดีขึ้นหลังจากที่นาฟบอกให้ฉันรู้ว่าใครบางคนนั้นมาที่นี่ด้วย “แหวนไม่นับผู้ชายที่เคยนอนด้วยเป็นเพื่อน” ฉันพูดตรง ๆ ใครกันจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่ทำให้เราเจ็บ แม้ว่าความเจ็บที่ได้รับ 90% จะเป็นฉันที่วิ่งเข้าไปหาเองก็เถอะ แต่แล้วเสียงจากด้านหลังของฉันก็ดังขึ้น เสียงที่ฉันเคยคุ้นเมื่อนานมาแล้ว ถึงเป็นคำสั้น ๆ แต่ฉันก็รู้ว่าเขาเป็นใคร
เรื่องราวของพ่อเลี้ยงภูผา เจ้าของไรองุ่นนับพันไร่ ร่ำรวยมหาศาล ผู้มีหัวใจเย็นชาดุจน้ำแข็ง ไม่สนใจผู้หญิงคนไหนนับตั้งแต่เขาถูกทรยศจากคนรักที่กำลังจะแต่งงานกัน ภูผากลายเป็นผู้ชายหัวใจด้านชา ไร้ความรู้สึก จนกระทั่งได้พบกับ น้ำเพชร หญิงสาวปริศนาหน้าตาสะสวยที่เขาได้พบเจอโดยบังเอิญ
พยัคฆราช ชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวย ใช่แล้วเขาคือลูกชายของสิงหราช ถึงวันนี้อายุของเขาก็ล่วงเลยผ่านมา 27 ปีแล้ว พอศึกษาจบชั้นที่คิดว่าตัวเองพอที่จะดูแลบริษัทแทนพ่อได้ เขาก็ได้รับช่วงต่อจากสิงหราชผู้เป็นพ่อ ตอนนี้โรงงานผลิตแอลกอฮอล์ หรือโรงงานเหล้าที่พ่อของเขาได้ทำไว้ ชายหนุ่มได้ขยายกิจการออกมาเป็นบริษัทใหญ่โต และผลิตอีกหลายอย่างไม่ได้ทำแค่นั้น ยังมีเครื่องดื่มเพิ่มเติมมาอีกหลากหลายชนิด "ช่วยเซ็นต์เอกสารให้ด้วยค่ะ" "เอกสารอะไร" "ของที่กำลังจะจัดส่งไปต่างประเทศ" หญิงสาวยื่นแฟ้มเอกสารที่เตรียมมาเพื่อให้เขาได้เซ็น "ที่หลังให้คนอื่นเอาเข้ามา" พอเซ็นต์เสร็จชายหนุ่มก็จับมันโยนไปตรงหน้า "ก็ทำตัวแบบนี้ไงใครเขาอยากจะเอาเข้ามาให้เซ็นต์" หญิงสาวบ่นพึมพำกับตัวเองพร้อมกับยื่นมือไปหยิบเอกสารนั้นแต่ก็ถูกเขาคว้ากลับคืนไปเสียก่อน "เธอว่าอะไร" "ฉันต้องรีบเอาเอกสารไปส่งให้แผนกจัดส่ง" ว่าแล้วหญิงสาวก็ เอื้อมมือไปแย่งเอกสารนั้นกลับคืนมา ดวงตาของทั้งสองมองจ้อง เหมือนกับโกรธแค้นกันมาแต่ชาติปางไหน
'รินรดา' ดีไซเนอร์ระดับท็อปที่ซ่อนเร้นตัวตน กลับต้องเผชิญวิบากกรรมถูกแฟนหนุ่มนอกใจไปคบกับเพื่อนสนิท แถมยังพลาดท่ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเจ้านายตัวเอง! แต่ทว่า... เพียงเพราะคำชวนสั้น ๆ จากปากเขาที่ว่า 'ลองมาเป็นภรรยาผมดูไหม?' เธอก็ตัดสินใจตอบตกลงจดทะเบียนสมรสสายฟ้าแลบกับท่านประธานผู้แสนเย็นชาในทันที