รายการจัดอันดับหนังสือของ Dreame
ตัวแรงวิศวะ ล่ารักยัยมาเฟีย บทนำ "กรี๊ด!!กรี๊ด!!กรี๊ด!!" เสียงร้องเชียร์ดังลั่นไปทั่วท้องสนาม ในขณะที่ทีมฟุตบอลของคณะวิศวกรรมศาสตร์ กำลังดวนแข้งกันอย่างเชือดเฉือน กับทีมจากคณะบริหาร หากแต่เสียงร้องเชียร์ไม่ได้มาจากการ ลุ้นผลฟุตบอลเสียทีเดียว ฉัตรฐิติวัฒน์ ธนาภัทรวรโชติ (ฉัด-ทิ-ติ-วัด ทะ-นา-พัด-วอ-ระ-โชด)[พี่ไดจิ ]วิศวะกรรมศาสตร์ปี4 หน้าตาหล่อเหลาราวเทพบุตร ความสูงราวๆ 185 ซม กำลังนำทีมจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ ดวลแข้งกันอย่างดุเดือดกับคณะบริหาร ท่ามกลางเสียงเชียร์อื้ออึงจากสาวๆทั้งในและต่างคณะ ที่หลงใหลในความหล่อและแสนจะเพอร์เฟคของกลุ่มพวกเขา ซึ่งมีกัปตันทีมคือพี่ไดจิ และกลุ่มเพื่อนรักอย่างสายธาร ซันเดย์ ภูภูมิ และปกป้อง จึงไม่แปลกที่จะมีเสียงเชียร์ที่ดังคับสนาม
‘ต่อให้มึงสลัดคราบทอม แล้วแต่งหญิงให้สวยกว่านี้ร้อยเท่า กูก็ไม่เหลือบตาแล เกลียดก็คือเกลียด…ชัดนะ!’ ปรเมศ จิรกุล หมอหนุ่มเนื้อหอม รองผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง เขาขึ้นชื่อเรื่องความฮอตฉ่า เป็นสุภาพบุรุษ อ่อนโยน เทคแคร์ดีเยี่ยม และให้เกียรติผู้หญิงทุกคน ยกเว้นกับธารธารา อัศวนนท์ ปรเมศตั้งแง่รังเกียจธารธาราตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เพียงเพราะเธอแต่งตัวเหมือนผู้ชาย เขาเลยประณามว่าเธอเป็นพวกผิดเพศน่ารังเกียจ แต่ใครเลยจะรู้ว่าหมอสาวมาดทอมหัวใจหญิงนั้นจะเฝ้ารักและแอบมองเขาอยู่ห่างๆ เพราะเจียมตัวดีว่าอีกฝ่ายแสนจะรังเกียจ และดูเหมือนคำกล่าวที่ว่าเกลียดอะไรมักจะได้อย่างนั้นจะใช้ไม่ได้ผลสำหรับคนทั้งคู่ กระทั่งดวลเหล้ากันจนเมาแบบขาดสติสุดกู่ เขาจึงเผลอปล้ำแม่สาวทอมที่เขาประกาศว่าเกลียดเข้าไส้ หนำซ้ำยังโยนความผิดว่า ‘ความสัมพันธ์บัดซบ’ ที่เกิดขึ้นเป็นเพราะยัยทอมตัวแสบยั่วเขา เมากับเมาเอากันแล้วไง น้ำแตกก็แยกทาง ทว่าพออีกฝ่ายหลบหน้าเขากลับร้อนรนกระวนกระวาย ครั้นทนไม่ไหวหมอหนุ่มจอมยโสก็ต้องคอยราวี และตามหึงหวงเมื่อมีใครคิดจะจีบ ‘เมียทอม’ ของเขา แต่กว่าจะรู้ตัวว่าขาดเธอไม่ได้ เธอก็หายไปจากชีวิตเขาเสียแล้ว “หนูดีไม่ใช่เมียกู มึงต่างหากที่เป็นเมียกู” คำพูดโต้งๆ ทำให้คนฟังทำหน้าไม่ถูก พวงแก้มใสแดงระเรื่อ “กูไม่ใช่เมียมึง” เธอค้านอย่างไม่เต็มเสียงนัก “แล้ว ‘คืนนั้น’ ไอ้หน้าไหนวะ ที่มันนอนแบให้กูเอาอย่างเมามัน อ้อ…แต่ก็อย่าเข้าใจผิดล่ะว่ากูพิศวาสมึง แบนราบแบบนี้ถ้าไม่เมาจนหน้ามืดเหมือนคืนนั้นกูคงเอาไม่ลง ชิบหาย! เอากับมึงเหมือนเอากับผู้ชายเลยว่ะ” วาจาดูแคลนพร้อมการแค่นยิ้มแบบเยาะๆ ทำให้คนฟังเจ็บลึกในอก หัวตาร้อนผ่าว ทว่ากลับต้องกล้ำกลืนฝืนทนเอาไว้ “มึงไม่ต้องห่วงหรอก กูรู้แก่ใจดีว่ามึงเกลียดกูมากแค่ไหน” “รู้อย่างนั้นก็ดี แล้วก็อย่าไปบอกใครล่ะว่ากูเผลอจับมึงทำเมีย ขึ้นขี่ทอม…รู้ไปถึงไหนแม่งอายไปถึงนั่น”
“เธอมาช้านะ ให้คู่กรณีรอแบบนี้มันไม่ดีนะรู้ไหม?” “………” ฉันเงียบเพราะสถานการณ์ตอนนี้มันค่อนข้างอึดอัด ตรงนี้ไม่มีใครเลยนอกจากฉันและเขา “ไม่คิดจะพูดอะไร?” “นะ นายต้องการให้ฉันทำอะไรบอกมาได้เลยนะ ฉันจะทำให้ทุกอย่างเลย” “ทุกอย่าง? แบบไหนที่แปลว่าทุกอย่างล่ะ” เขาหยุดพูดก่อนจะใช้สายตามองสำรวจเรือนร่างของฉันด้วยสายตาที่ทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น ก่อนจะพูดต่อ “ทำเรื่องที่ผู้ชายผู้หญิงเขาทำกันเวลาอยู่บนเตียง ทำให้ได้หรือเปล่า?” “….มะ…หมายความว่ายังไง” “ฉันพูดชัดเจนมากเลยนะ ทำไมเธอถึงไม่เข้าใจ” ฉันกำมือแน่น ถึงฉันจะอ่อนแอไปบ้างแต่ก็พอจะเข้าใจความหมายนั้น แค่อยากถามให้แน่ใจ “ฉันไม่ชอบบังคับใคร” “……..” “ถ้าไม่มีปัญญาจ่าย เธอ!” เขาชี้หน้าฉันก่อนจะหยุดพูดแล้วเอานิ้วมาม้วนเส้นผมของฉันช้าๆ “ต้องมาเป็นเบ๊ให้ฉันจนกว่า….ฉันจะพอใจ”
คืนที่คิรินทร์ถูกวางยา เขาเผลอมีสัมพันธ์กับหญิงลึกลับโดยไม่รู้ตัว เธอหนีไปพร้อมความลับในท้อง หลายปีต่อมาเขาพบเธออีกครั้ง พร้อมเด็กสามคนที่หน้าเหมือนเขาไม่ผิดเพี้ยน (จิ้มทีเดียวได้มาถึงสาม)
พวกเรารุนแรงนะ ไม่เอาแค่รอบเดียวด้วย ถ้ามั่นใจว่าไหว...ก็นัดวันมาได้เลย _________________________________________ ตัวอย่างความฟิน "ทำไมกูต้องมานั่งรอผู้หญิงที่ไม่รู้จักกระทั่งชื่อด้วย" เสียงทุ้มของอคิณบ่นอุบ เมื่อถูกเพื่อนเวรรบเร้าให้มารอที่โรงแรม เพราะนัดกับผู้หญิงคนนั้นผ่านแอปฯ สำเร็จหลังจากที่กินแห้วรอมาหลายวัน "น้องเขาชื่ออัยย์" "อาจจะไม่ใช่ชื่อจริงก็ได้นี่" ภัทรที่นั่งจิบไวน์ราคาแพงอยู่บนโซฟาเอ่ยขึ้นบ้าง "แล้วไงกูสนที่ไหนล่ะ" โฬมไหวไหล่น้อยๆ อย่างไม่นึกใส่ใจตั้งแต่แรก กับผู้หญิงคนอื่นๆ ที่ลูกน้องนัดมาให้ก็ไม่เคยใส่ใจชื่อหรือจำหน้าค่าตาได้เลยสักคน เพราะงั้นเธอจะเป็นใครมาจากไหนเขาไม่สนอยู่แล้ว ที่เขาสนมีแค่หุ่นยั่วๆ และเอวบางน่าขย้ำให้แหลกคามือนั่นต่างหาก! "ถ้าอีกห้านาทียังไม่มา กูกลับแล้วนะ" อคิณเอ่ยเสียงเรียบ เขาไม่ได้ต้องการมาที่นี่ตั้งแต่แรก แต่ก็ยอมรับว่าหุ่นของผู้หญิงคนนั้นมันน่ากระแทกมากจริงๆ ดังนั้นเขาจะให้เวลาเธออีกแค่ห้านาทีเท่านั้น "ใช่ถ้าไม่ตรงปก กูก็กลับเหมือนกัน" ว่าแล้วภัทรก็หยิบมือถือขึ้นมาเล่นฆ่าเวลา เมื่อคืนตอนที่ไปคลับ เขากับเพื่อนๆ เตะตาผู้หญิงคนหนึ่งเข้า ทว่าในเมื่อให้ลูกน้องไปดีลแต่เธอไม่รับข้อเสนอ คนอย่างพวกเขาก็ไม่อยากบังคับ เลยลองเสี่ยงดวงมาเจอกับสาวน้อยปริศนาในแอปฯ นัดเดตของไอ้เพื่อนเวรดูสักครั้ง "เหอะ ใจเย็นหน่อยไหมล่ะ ยังไม่ถึงเวลานัดเลยนี่" ความอดทนของโฬมเองก็ไม่ได้มีมากขนาดนั้น ทว่าไม่รู้ทำไม เขากลับต้องการรอผู้หญิงคนนี้ และอยากได้คนนี้จนแทบบ้า แม้จะยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตาเธอจริงๆ เลยก็ตาม "หวังว่าที่มึงรอมาทั้งสัปดาห์มันจะคุ้มนะ" อคิณเอ่ยเสียงเนือย "หึลองมาพนันกันดูไหมล่ะ ถ้ามาถึงแล้วพวกมึงไม่ชอบ กูจ่ายคนละแสนเลย" "เอาดิถ้าเห็นแล้วผ่าน กูให้มึงเลยสองแสน" เขากระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ เศษเงินแค่นั้นเขายินดีเล่นสนุกด้วยอยู่แล้ว "กูเอาด้วย" ภัทรกำลังเบื่อๆ จึงสมทบด้วยอีกคน "งั้นก็ดีมาดูกันว่าคืนนี้ใครจะชนะพนัน" โฬมกระตุกยิ้มร้าย รู้สึกได้เลยว่าคืนนี้จะต้องสนุกมากแน่ๆ! _________________________________________ เรื่องนี้เน้นความแซ่บ ความเสว แบบพริกสิบโลก็เอาไม่อยู่! พระเอกคลั่งรัก กินดุ กินจุอีกตามเคย ใครชอบแนวฮาเร็ม พระเอก 3 คน ห้ามพลาดค่า~
กลางวันเธอคือ ยัยแว่น พนักงานไอทีสุดเฉิ่มที่เขาดุด่าว่าไม่ได้เรื่อง... แต่กลางคืนเธอกลับกลายเป็น Baby M วีเจสาวปริศนาสุดร้อนแรงที่เขาเฝ้าหน้าจอเปย์หมดหน้าตักทุกค่ำคืน! เมื่อความลับแตกหลักฐานคาตา ท่านประธานเลยไม่รอช้า...ขอเคลมสดคาโต๊ะทำงานซะเลย
ญาดาท้องกับมาเฟียหนุ่มที่เธอเคยนอนด้วยเพียงคืนเดียว เธอคิดว่าชาตินี้คงไม่เจอกับเขาแล้ว ทว่าดันวนมาเจอกับเขาอีกครั้งในฐานะลูกหนี้!
คำโปรย ชีวิตนักศึกษาในรั้วมหาลัยที่สดใสต้องมัวหมอง เพียงเพราะคำว่า "คลุมถุงชน" ที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายยัดเยียดให้ โดยปราศจากความเต็มใจตั้งแต่ต้น จนมาซึ่งการแต่งงานแบบ (ลับๆ) ระหว่างประธานหนุ่มและนักศึกษาสาว เรื่องราวโกลาหลกำลังจะก่อตัวขึ้นนับจากนี้.....
หลังจากที่พ่อเสียชีวิตไปอย่างกระทันหัน เธอเลยต้องกลายมาเป็นเสาหลักของบ้าน “ฟาร์ม” เด็กนิเทศศาสตร์ ปี 4 จากลูกสาวเจ้าของไร่กาแฟ สู่ผู้หญิงที่กำลังจะ “ขายเวลาและรอยยิ้ม” เพื่อแลกกับเงิน เพียงเพราะต้องการหาค่าผ่าตัดให้กับแม่ที่ล้มป่วย “ทำไมถึงมาสมัครงานที่นี่” เจ้าของคลับสุดหล่อ ผู้เย็นชาและปากร้ายเอ่ยถามออกไป “ต้องใช้เงินค่ะ” ติณณ์เงยหน้าขึ้นทันที สายตาคมจับจ้องเธอ ราวกับจะมองให้ทะลุทุกคำโกหก “เด็กในร้านทุกคนก็ต้องใช้เงิน เธอต่างยังไง” คำถามนั้นแทงใจจนเธอต้องเงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาตรง ๆ ก่อนจะเอ่ยออกไป “ของคนอื่นอาจเป็นความอยาก แต่ของฉัน เป็นความจำเป็นค่ะ” ความนิ่งในแววตาคู่นั้นทำให้ติณณ์ถึงกับชะงักไปชั่ววินาที เธอนิ่งเกินกว่าที่เขาจะอ่านออก และความรู้สึกนี้มันทำให้เขาหงุดหงิด เด็กผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา ไม่ใช่เด็กสาวโลกสวยอย่างที่รูปลักษณ์บอกเลยแม้แต่น้อย “จำเป็นแค่ไหน ถึงต้องมาทำงานแบบนี้” “ถ้าฉันไม่ตอบคำถามนี้ คุณยังจะรับฉันเข้าทำงานอยู่หรือเปล่าคะ” คนตัวสูงถึงกับกระแอมออกมา แต่ก็ยังนิ่งเก็บอาการ เขานึกไม่ถึงว่าเธอจะกล้าย้อนถามเขา ตรง ๆ แบบนี้ ทว่าเขาเลือกที่จะไม่ถามต่อ แต่ในใจแทบอยากจะลากเด็กคนนี้เข้าไปลงโทษในห้องให้มันรู้แล้วรู้รอดกันไปเลย ปากดีขนาดนี้ อยากรู้ว่าอย่างอื่นจะดีเหมือนปากหรือเปล่า มาดูกันว่า เฮียติณณ์จะแพ้ทางเด็กดื้อคนนี้หรือเปล่า
"คุณต้องการอะไรจากฉัน...” “ก็ตัวของเธอไง...” // "อ้าส์~ มิลิน..ไม่มีใครตายจากการโดนกระแทกหรอกนะ เธอ.....ไม่ต้องกลัว...... " "กรี๊ดดดดดดดดดด" ชีวิตของเธอเปลี่ยนไปทันที ที่ได้เจอกับมาเฟียหนุ่มอีกครั้ง 'เพราะเขาเพียงพร่ำบอกว่าเธอ.....เป็นของเขาเพียงคนเดียว🖤