ทะลุมิติมาเป็นนางร้ายที่ต้องตายอย่างอนาถ? เหอะ! ฝันไปเถอะ! เพื่อรักษาชีวิต ข้าจึงคว้า ‘บุรุษแปลกหน้า’ มาถอนพิษราคะ หลังเสร็จกิจ ‘จ้าวเฟยเหยียน’ ก็ทิ้งตำลึงทองไว้เป็นค่าตัว แล้วชิ่งหนีอย่างสวยงาม! แต่ใครจะรู้ว่า ‘ชายบำเรอ’ ลีลาเด็ดคนนั้น... ดันเป็น ‘หมิงอ๋อง เฟิงจิ่วเย่’ อ๋องปีศาจผู้โหดเหี้ยมและกระหายเลือดที่สุดในใต้หล้า! “เจ้าฟันข้าแล้วทิ้ง... คิดว่าเศษเงินพวกนี้จะซื้อความบริสุทธิ์ของข้าได้รึ?” ราชโองการประทานสมรสถูกส่งมาบีบคอถึงหน้าจวน เมื่อ ‘พญามัจจุราชคลั่งรัก’ ต้องมาปะทะกับ ‘นางร้ายหน้าเงิน’ สมรภูมิรบบนเตียงที่เดิมพันด้วยสมบัติทั้งสิบสองคลัง... จึงเริ่มขึ้น! “หากท่านพี่ยังกระแทกไม่ยั้งเช่นนี้... ข้าจะฟ้องหย่าแล้วนะ!” “ฟ้องหย่ารึ?” อ๋องปีศาจแสยะยิ้มร้าย ขยับสะโพกเบาๆ จนคนใต้ร่างสะดุ้งเฮือก “หากหย่า ข้าจะริบเหมืองหยกและคลังสมบัติทั้งสิบสองคลังคืนทั้งหมดนะ พระชายา” ประโยคเดียว... วิญญาณคนอยากหย่าก็ปลิวหายไปกับสายลม! #พระเอกธงแดงคลั่งรัก(หนักมาก) #สายเปย์ #สปอยล์ #หื่น #หิวบ่อย #กินดุ #นางเอกหน้าเงิน #ตบหน้าดอกบัวขาว #ฟินแซ่บทะลุเตียง
“กรี๊ด!! พี่ชุนช่วยด้วย” เสียงกรีดร้องของเด็กหญิงตัวกลมน่ารักวัยหกขวบ วิ่งร้องไห้จ้ามาหาอรชุนพี่ชายข้างบ้านที่แสนดีของเธอ โดยมีอาชาวิ่งไล่ตามมาติดๆ ถือกิ่งไม้แห้งที่ปลายไม้นั้นมีปลิงตัวใหญ่สีดำ มันวาว ขยะแขยงน่ากลัว ไล่ต้อนสาวน้อยอย่างไม่ลดละ สาวน้อยวิ่งหนีหน้าตื่นทั้งน้ำตา อาชาน้องชายสุดแสบของอรชุน คอยกลั่นแกล้งสาวน้อยให้ร้องไห้แทบทุกวัน ครั้งนี้ก็เช่นกัน อาชานั้นจับปลิงมาจากแถวฝั่งคลองเอามาแกล้งให้เธอกลัว รวิตาร้องไห้ทั้งน้ำตา ร้องกรี๊ดๆ ด้วยความกลัว เสียงหัวเราะชอบใจของอาชา รู้สึกขบขัน สนุกที่แกล้งสาวน้อยได้สำเร็จ “อาชา!! พี่บอกให้หยุด เลิกแกล้งน้องได้แล้ว ร้องไห้ใหญ่แล้วนั่น แล้วก็เอาปลิงไปทิ้งด้วย” เขาเหนื่อยหน่ายกับน้องชายตัวแสบที่สร้างวีรกรรมให้เค้าได้ปวดหัวทุกๆ วัน “โธ่เอ๊ย! ไม่เห็นจะน่ากลัวตรงไหนเลย ยัยเด็กขี้แย! แค่นี้ก็ร้องไห้ น่าเบื่อชะมัด” อาชาจ้องมองสาวน้อยด้วยความหงุดหงิด รู้สึกหมดสนุกเมื่อโอนพี่ชายเอ็ด แต่ไม่ได้รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ทำ ไม่สนคำเตือนของพี่ชายเลยสักนิด แถมยังถือไม้วิ่งไปแกล้งพี่สายบัว ป้าแจ่มต่อในครัว อรชุนส่ายหัวให้กับความดื้อของน้องชาย “โอ๋ๆ อย่าร้องนะคนดีของพี่” อรชุนลูบหัวเด็กน้อยเบาๆ ให้หยุดร้องไห้ “ฮึกๆ ฮือออ พี่ชุนจ๋าน้องวิวเกลียดพี่ชา เกลียดมากๆ เลย พี่ชาใจร้าย นิสัยไม่ดี” รวิตาพูดเจื้อยแจ้ว สะอื้นทั้งน้ำตา อรชุนนั้นเปรียบเสมือนเจ้าชายสำหรับเธอ เป็นพี่ชายที่แสนดี ทั้งนิสัยอ่อนโยน ใจดี พูดเพราะ คอยปลอบเวลาร้องไห้ ช่วยสอนหนังสือ เป็นทุกอย่างให้เธอ เด็กหญิงตัวน้อยมองหน้าพี่ชายที่แสนดีของเธอ ตากลมแป๋ว “น้องวิวรักพี่ชุนค่ะ โตขึ้นน้องวิว จะแต่งงานกับพี่ชุนค่ะ”
ฉันทะลุมิติมาสวมร่างคุณหนูใหญ่แห่งสำนักคุ้มกันที่ใหญ่ยิ่ง เหมือนดีแต่บิดาดันสิ้น เหลือสตรีในห้องหอและเด็ก อืม สำนักนี้จะดูแลกันไงหนอ ไหนจะคู่หมั้นที่มองแต่ละทีเหมือนเกลียดขี้หน้าอย่างกับมองอุนจิอีก...
ฟู่จิงฮวาตายจากโลกเดิมเพราะทำงานไม่ได้หยุดพัก ความรู้สึกสุดท้ายคือเสียที่นางยังไม่เคยมีชีวิตที่ตัวเองอยากมี ในขณะที่น้อยใจในโชคชะตานางกลับตื่นขึ้นมาพร้อมเสียงเรียกของเด็กชายวัยสี่หนาว “อาหญิงน้องหิวนม
พัชชา คือเลขาสาวที่สมบูรณ์แบบที่สุดของ คิมหันต์ ประธานบริหารหนุ่มผู้เคร่งขรึม เธอรู้ใจเขาไปเสียทุกเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานที่เนี้ยบกริบ หรือเรื่อง บนเตียง ที่เร่าร้อนและเป็นความลับมาตลอดสามปี ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉยในออฟฟิศ ทั้งคู่ตกลงกันว่าจะไม่มีความผูกพันทางใจ แต่ความใกล้ชิดกลับทำให้พัชชาเผลอวางหัวใจไว้ในมือเขาโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งวันที่คิมหันต์ถูกครอบครัวกดดันให้หมั้นหมายกับผู้หญิงที่คู่ควร พัชชาจึงตัดสินใจจบความสัมพันธ์และยื่นใบลาออกเพื่อรักษาศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ แต่คนอย่างคิมหันต์ที่ไม่เคยขาดเธอได้แม้แต่วันเดียวกลับไม่ยอมปล่อยมือ เขาใช้เล่ห์เหลี่ยมและอำนาจที่มีพันธนาการเธอไว้ทุกวิถีทาง พร้อมกับคำถามที่สั่นคลอนหัวใจว่า ที่เขาไม่ยอมปล่อยเธอไป เป็นเพราะความรัก หรือแค่ ความหลง ในตัวเลขาคนโปรดคนนี้กันแน่
กว่า 5 ปีที่เตชิตายอมทนให้คนตราหน้าว่าเป็นผู้หญิงไม่รักดี ใจแตก และท้องไม่มีพ่อ เพียงเพราะ 'รัก' เพียงคำเดียว... จนกระทั่งเธอได้พบกับ 'เขา' อีกครั้งในตำแหน่งเจ้านายคนใหม่ และที่น่าช้ำใจยิ่งกว่าคือ...เขากำลังจะแต่งงานกับผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจเขามาตลอด ซึ่งไม่ใช่เธอ เธอบอกตัวเองว่าควรตัดใจเสีย ไม่สิ! จริงๆ ควรบอกว่าเธอน่าจะตัดใจเสียตั้งแต่วันที่เขาทิ้งเธอไปเรียนต่อเมืองนอกนั่นแล้วต่างหาก เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นไม่มีความหมายใดให้จดจำสำหรับเขา แต่กับเธอมัน...มี! หากจะโทษคงต้องโทษหัวใจไม่รักดีดวงนี้ที่มันควรหยุดหวังลมๆ แล้งๆ เสียทีได้แล้ว แต่มันไม่ง่ายเลย... “แล้วพ่อของลูกชิ้นไปไหนล่ะครับทำไมไม่มารับ” หญิงสาวสะดุ้งเฮือก ใจหายวาบ หันไปมองคนถามที่จ้องมองมาที่เธอราวกับคาดคั้นเอาเรื่อง “ไม่รู้สิครับ แม่แตมบอกว่าพ่อของลูกชิ้นไปทำงานไกลมากๆ เลยยังไม่กลับมาสักที” หนูน้อยพูดอย่างไร้เดียงสา “แล้วลูกชิ้นอยากเจอพ่อไหมครับ” “อยากสิครับ ลูกชิ้นอยากเจอพ่อ ลูกชิ้นคิดถึงพ่อมากๆ เลย” คำนั้นทำเอาเจษภัทรสะดุดลมหายใจตัวเองอย่างแรง ดวงตาที่มองใบหน้าน่ารักน่าเอ็นดูของคนช่างพูดพร่าด้วยละอองฝ้าบางๆ ในลำคอมันตีบตันและขมปร่าไปหมด ใจนึกอยากเอื้อมไปคว้าร่างเล็กที่อยู่ห่างเพียงเอื้อมเข้ามากอดปลอบประโลม แต่เขาจะกอดอีกฝ่ายในฐานะใดกัน เขาจะใช้สิทธิ์ใดมาอ้างได้ “แล้วถ้าลูกชิ้นได้เจอพ่อจริงๆ จะทำยังไงครับ” เตชิตาหันขวับไปมองคนถามตาค้าง หัวใจแทบจะเด้งออกมานอกอก มือที่โอบกอดลูกกระชับแน่น
จันทร์จ๋าคือสุดรักสุดดวงใจของแม่จ๋า และยัยหนูควรจะเป็นสุดรักสุดดวงใจของท่านประธานบริษัทของแม่ด้วย เพราะเขาคือป๊ะป๋าของเธอ แต่แม่ไม่บอกเขา แม่ปิดบังไม่ให้เขารู้ว่า…ความจริงแล้วหนูคือลูกสาวประธานบริษัท ****** ศิรภพ ชายหนุ่มวัย 32 ปี เป็นประธานบริษัทจัดการการลงทุนรายใหญ่ของประเทศ เขาเป็นผู้บริหารไฟแรงและมากฝีมือ เขาหล่อลากไส้ เคร่งขรึม เฉียบขาด ดุดัน และน่าเกรงขาม ชายหนุ่มผู้เพียบพร้อมทุกอย่างในสายตาคนภายนอก ทว่าหัวใจกลับโดดเดี่ยว ไร้คนเคียงกาย เขาใช้เซ็กซ์บำบัดความเหงา แต่หลังจากคืนเมามายคืนนั้น ผู้หญิงคนนั้นที่หนีเขาไปก่อนเขาตื่นก็ทำให้เขาโหยหา เธอทำให้เขามีอะไรกับใครอีกไม่ได้เลย จารวี หญิงสาววัย 23 ปี หลังจากเรียบจบปุ๊บ ยังไม่ทันได้งานทำเธอก็ตั้งท้องปั๊บ เธอท้องไม่มีพ่อ แต่พ่อกับแม่ของเธอไม่ได้ดุด่า ท่านยอมรับในความผิดพลาดของลูกสาว คอยอยู่เคียงข้างและให้กำลังใจ กระทั่งยัยหนู “จันทร์จ๋า” คลอดออกมา ตากับยายก็หลงรักยิ่งกว่าลูกตัวเองเสียอีก จันทร์จ๋า หนูน้อยวัยสี่เดือน ยัยหนูเป็นสุดรักสุดดวงใจของแม่จ๋า และเธอควรจะกลายเป็นสุดรักสุดดวงใจของท่านประธานบริษัทของแม่ด้วย เพราะเขาคือป๊ะป๋าของเธอ แต่แม่ไม่ยอมบอกเขา แม่ปิดบังไม่ให้เขารู้ว่า…ความจริงแล้วหนูคือลูกสาวประธานบริษัท !!!