ตอนที่ 19 ล้วนเป็นแผน หวังชิงหว่านลืมตาขึ้นมาไม่เห็นเซียวอี้หยางอยู่ข้างกาย พลันจำได้ว่าอีกฝ่ายจะต้องไปทำงานจึงลุกขึ้นสวมเสื้อคลุมแล้วเดินไปยังห้องหนังสือ เห็นชายหนุ่มกำลังอ่านเอกสารบางอย่าง เซียวอี้หยางได้ยินฝีเท้ากำลังเดินเข้าจึงเงยหน้าขึ้นยิ้มอย่างอ่อนโยนกล่าว “เหตุใดถึงได้ลุกขึ้นมาเล่า” หวังชิงหว่านเดินเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยถาม “ข้าพึ่งนึกได้เวลาท่านไปราชสำนัก ท่านเดินไปหรือ” เซียวอี้หยางพยักหน้า “อืม...เดินครึ่งชั่วยามก็ถึงแล้ว..ถือว่าเดินออกแรง...” “แล้วหน้าหนาวเล่า หิมะตกท่านก็เดินไปหรือ” เซียวอี้หยางโอบหญิงสาวเข้ามานั่งบนตักแล้วเอ่ย “เรื่องนี้สำหรับข้าหาได้ลำบากอันใด...หากเจ้ากังวลข้าจะซื้อรถม้ากับบ่าวรับใช้สักคนไปด้วยดีหรือไม่” หวังชิงหว่านพยักหน้า “ดีสิ...ข้าเองก็จะได้ใช้เวลาเข้าไปในเมืองตั๋วเงินที่ข้าให้ไว้พอหรือไม่...ขอรถม้าดี ๆ ด้วยนะ” มีบ้าน มีรถ มีที่ทำกินก็นับว่าจ